مروری بر عوامل روانشناختی مرتبط با ابتلا به اختلال اضطراب اجتماعی؛ رویکردی تحلیلی بر پژوهش های اخیر

اختلال اضطراب اجتماعی یکی از شایع ترین اختلالات اضطرابی است که با ترس مداوم از ارزیابی منفی در موقعیت های اجتماعی و افت عملکرد فردی و بین فردی همراه است. هدف این مطالعه مرور نظام مند پژوهش های سال های اخیر با تمرکز بر عوامل روان شناختی مرتبط با ابتلا به این اختلال است. برای انجام این، مرور جست وجوی گسترده ای در پایگاه های داخلی و خارجی بین سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۴ انجام گرفت و در نهایت ۳۴ مطالعه با کیفیت مناسب وارد تحلیل نهایی شدند. یافته ها نشان دادند که راهبردهای ناسازگار تنظیم هیجان نظیر نشخوار ذهنی، فاجعه سازی، سرزنش خود، اجتناب تجربی و سبک دلبستگی ناایمن از عوامل موثر در افزایش شدت اضطراب اجتماعی هستند، در حالی که راهبردهای سازگار همچون بازسازی شناختی، پذیرش، تمرکز بر برنامه ریزی و ذهن آگاهی با کاهش علائم این اختلال مرتبط بودند، همچنین عزت نفس، پایین خودکارآمدی، ضعیف و انتظارات منفی از عملکرد اجتماعی از دیگر متغیرهای روان شناختی مهم شناسایی شده بودند. بر اساس نتایج، آموزش مداخلات شناختی هیجانی به ویژه در نوجوانان و جوانان می تواند در پیشگیری و درمان اضطراب اجتماعی موثر باشد. این مرور بر ضرورت بومی سازی، مداخلات مشارکت خانواده و آموزش تخصصی روان شناسان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، اجتماعی ، تنظیم هیجان ، دلبستگی ناایمن ، عزت نفس ، اجتناب تجربی ، راهبردهای شناختی ، ذهن آگاهی