تاثیر درمان درمانی پویشی فشرده کوتاه مدت بر تنظیم هیجان و کیفیت زندگی نوجوانان دارای اختلال سازگاری

بر روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده (ISTDP)، شکلی از روان درمانی پویشی است که برای دسترسی سریع به ناهشیار طراحی شده است. موثر بودن رویکرد ISTDP از طریق تحقیقات تجربی ثابت شده است و به نظر می رسد این درمان فعال تر و متمرکزتر از روانکاوی سنتی باشد. ISTDP در درمان اضطراب، افسردگی، اختلالات شخصیت و جسمانی سازی موثر است. هدف روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده نه تنها تسکین علائم بلکه بازسازی شخصیت است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی درمان پویشی فشرده کوتاه مدت (ISTDP) بر تنظیم هیجان و کیفیت زندگی نوجوانان مبتلا به اختلال سازگاری در شهر تهران طی بازه مهر ۱۴۰۳ تا اردیبهشت ۱۴۰۴ بود. این پژوهش با روش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل نوجوانان ۱۳ تا ۱۸ ساله مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران بود که از میان آنان ۴۰ نفر با نمونه گیری تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت ۱۰ جلسه درمان پویشی فشرده کوتاه مدت قرار گرفت و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده ها در این مطالعه پرسشنامه تنظیم هیجان گروس و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (WHOQOL) بود. داده های گردآوری شده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و نرم افزار آماری SPSS مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین میانگین نمرات تنظیم هیجان و کیفیت زندگی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل پس از دریافت مداخله تفاوت معناداری وجود دارد (۰.۰۱>P). بدین معنا که شرکت کنندگان گروه آزمایش پس از درمان بهبود قابل توجهی در تنظیم هیجان و کیفیت زندگی نشان دادند، در حالی که تغییری در گروه کنترل مشاهده نشد. همچنین نتایج آزمون های مقدماتی از جمله آزمون لون و شاپیرو ویلک تاییدکننده پیش فرض های تحلیل کوواریانس و صحت روش شناسی آماری بودند. بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که درمان پویشی فشرده کوتاه مدت رویکرد موثری برای ارتقای سلامت روان و بهبود شاخص های هیجانی و کیفیت زندگی نوجوانان مبتلا به اختلال سازگاری است.

کلیدواژه ها:

درمان پویشی فشرده کوتاه مدت ، تنظیم هیجان ، کیفیت زندگی ، اختلال سازگاری ، نوجوانان ، تهران