بررسی نقش واسطه ای درماندگی آموخته شده در ارتباط بین اضطراب اجتماعی و نشخوار فکری در دانشجویان شاغل و بیکار

زمینه و هدف: هدف از مطالعه حاضر بررسی نقش واسطه ای درماندگی آموخته شده در ارتباط بین اضطراب اجتماعی و نشخوار فکری دانشجویان شاغل و بیکار بود. روش شناسی: طرح پژوهش حاضر از نوع توصیفی و از نوع همبستگی و از لحاظ هدف نیز کاربردی بود. در پژوهش حاضر نمونه ای برابر با ۴۰۰ نفر، به روش در دسترس انتخاب شد. در این پژوهش از پرسشنامه های مقیاس اضطراب اجتماعی لیبویتز (LSAS)، پرسشنامه درماندگی آموخته شده کوینلس و نیلسون (۱۹۸۸)، پرسشنامه نشخوار فکری نالن هوکسما و مارو (۱۹۹۱) استفاده شد. در قسمت آمار استنباطی تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ و AMOS انجام گرفت. یافته ها: شاخص های کلی برازش مدل نشان می دهد که مدل معادله ساختاری تدوین شده قابل قبول است. نسبت کای اسکوآر مدل به درجه آزادی ۴.۱۸ بوده که در سطح ۰.۰۱ معنادار می باشد، شاخص تطبیقی توکر لوییس بالاتر از ۰.۵۰ را نشان می دهد. نتیجه گیری: نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد ارتباط مثبت و معناداری بین اضطراب اجتماعی و نشخوار فکری با نقش میانجی درماندگی آموخته شده در دانشجویان شاغل و بیکار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، درماندگی آموخته شده ، نشخوار فکری