بررسی میزان اثربخشی درمان شناختی-رفتاری در اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی یکی از شایع ترین اختلالات اضطرابی در نوجوانان است که با ترس از ارزیابی منفی در موقعیت های اجتماعی همراه است و می تواند بر کیفیت زندگی، روابط اجتماعی و عملکرد تحصیلی افراد تاثیر منفی بگذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان اثربخشی درمان شناختی-رفتاری (CBT) در کاهش علائم اضطراب اجتماعی در نوجوانان انجام شد. روش پژوهش مطالعه موردی با استفاده از مداخلات درمانی مبتنی بر مدل کلارک و ولز بود. در این راستا، یک نوجوان مبتلا به اضطراب اجتماعی تحت ۲۰ جلسه درمان فردی قرار گرفت و با بهره گیری از فنون CBT شامل خودنظارتی، بازسازی شناختی، آرام سازی، عضلانی بازآموزی تنفس و آموزش قاطعیت درمان شد. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه اضطراب حالت-صفت و مقیاس هراس اجتماعی و اضطراب (SPAI) بود که در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری مورد سنجش قرار گرفت. نتایج نشان داد که درمان شناختی-رفتاری منجر به کاهش معنادار سطح اضطراب اجتماعی، بهبود مهارت های مقابله ای و افزایش حس کنترل در فرد شده و آثار آن در پیگیری نیز پایدار بوده است. یافته های این مطالعه موید اثربخشی CBT در درمان اضطراب اجتماعی نوجوانان بوده و بر لزوم به کارگیری مداخلات هدفمند شناختی-رفتاری در این گروه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، درمان شناختی رفتاری ، نوجوانان ، بازسازی شناختی ، مداخله درمانی