اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر ادراک، نگرانی، تنظیم هیجان بین فردی و نشانگان اضطراب در دانشجویان با علائم اضطراب اجتماعی

این پژوهش با هدف تعیین اثر بخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر ادراک، نگرانی، تنظیم هیجان بین فردی و نشانگان اضطراب در دانشجویان با علائم اضطراب اجتماعی انجام شد. پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با دو گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دانشگاه پیام نور فیروزآباد در سال ۱۴۰۴ بود که از بین آنها با روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۰ نفر انتخاب و در دو گروه مساوی گمارش شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک و همکاران (۱۹۹۶)، تنظیم هیجان بین فردی هافمن و همکاران (۲۰۱۶)، ادراک نگرانی میر و همکاان (۱۹۹۰) و اضطراب بک و همکاران (۱۹۹۸) استفاده شد. تحلیل داده ها با روش های آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس با نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ انجام شد. نتایج نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل در تنظیم هیجان بین فردی (F=۷۹۱/۴۶، p=۰/۰۰۵، Eta=۰/۶۱)، ادراک نگرانی (F=۲۰۱۲/۰، Eta=۰/۵۹) و اضطراب (F=۱۰۹/۰۱۵، p=۰/۰۰۶، Eta=۰/۵۳) از پیش آزمون به پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد (p<۰/۰۵). با در نظر گرفتن آثار مخرب اضطراب اجتماعی در قشر دانشجویی و نقش موثر مداخلات روانشناختی، لازم است برنامه ریزان حوزه سلامت به این نوع از برنامه های مداخلاتی جهت توانمندسازی روانشناختی قشر دانشجویی توجه ویژه ای داشته باشند.

کلیدواژه ها:

شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی ، ادراک ، نگرانی ، تنظیم هیجان بین فردی ، اضطراب ، اضطراب اجتماعی