یادگیری ریاضی در سنین کودکی و نوجوانی و نقش آن در پیشگیری از اختلالات شخصیت

مهمترین مسئله پژوهش حاضر یادگیری ریاضی در سنین کودکی و نوجوانی و نقش آن در پیشگیری از اختلالات شخصیت است. از آنجایی که پژوهش حاضر به دنبال کاربرد یادگیری ریاضی در پیشگیری آسیب های روانی است، به لحاظ هدف از نوع کاربردی است و از آنجایی که به تبیین و توصیف اهمیت یادگیری ریاضی در سنین کودکی و نوجوانی و نقش آن در پیشگیری از اختلالات شخصیت پرداخته است به لحاظ طرح پژوهشی از نوع توصیفی است، به لحاظ رویکرد از نوع کیفی و به لحاظ روش و استراتژی گردآوری داده های پژوهش از نوع کتابخانه ای به شمار می رود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کودکان و نوجوان تشکیل می دهد و موضوع پژوهشی به آنها برمی گردد. ابزار اندازه گیری مورد استفاده در پژوهش حاضر شامل کلیه منابع علمی اعم از مقالات علمی و کتب مربوط به یادگیری ریاضی و نقش آن در پیشگیری از اختلالات شخصیت است که کاملا مرتبط با موضوع پژوهشی بوده و روایی محتوایی آنها مورد تایید متخصصان دانشگاهی قرار گرفته است. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش نیز از روش تحلیل محتوای داده های کیفی منابع علمی مرتبط با موضوع پژوهش و منابع محتوایی، آموزشی مقالات و کتب مرتبط استفاده شده است. بر این اساس ضمن بررسی تک تک منابع علمی مرتبط با موضوع، پاسخ سوالات پژوهش از منابع علمی مربوطه استخراج و سپس تجزیه و تحلیل گردید. ضمنا کلیه تحلیل ها با استفاده از مدل LLM انجام شده است و یافته های زیر به دست آمد: یادگیری موثر ریاضی در کودکی و نوجوانی با تقویت کارکردهای شناختی مانند حافظه کاری و حل مسئله و مهارت های هیجانی مانند تنظیم هیجان و خودکارآمدی، خطر ابتلا به اختلالات شخصیت در بزرگسالی را به طور معناداری کاهش می دهد. مداخلات آموزشی هدفمند در ریاضیات (از جمله روش های حل مسئله، بازی های ریاضی و آموزش تجسمی) با ایجاد محیط یادگیری ایمن و پرورش تفکر انعطاف پذیر، به عنوان راهبردهای پیشگیرانه موثر عمل می کنند. ضعف در مهارت های ریاضی می تواند با ایجاد چرخه های معیوب شناختی-هیجانی مانند اجتناب از چالش و کاهش اعتماد به نفس به عنوان یک عامل خطر برای شکل گیری اختلالات شخصیت عمل کند. بنابراین می توان نتیجه گیری کرد که یادگیری ریاضی در سنین رشد با تقویت یکپارچه توانایی های شناختی و هیجانی، نه تنها یک ضرورت تحصیلی بلکه یک سرمایه گذاری اساسی در سلامت روانی آینده محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری ریاضی ، اختلالات شخصیت ، پیشگیری ، شناختی ، رشد کودکی - نوجوانی ، کارکردهای اجرایی