تامین سیستم گرمایش منطقه ای با استفاده از انرژی خورشیدی

گرمایش منطقه ای سامانه ای است برای توزیع گرمای تولید شده در یک مکان از طریق شبکه ای از سیستم لوله کشی جهت تامین نیاز گرمایش مسکونی و تجاری می باشد. در برخی موارد یک دیگ بخار آب بزرگ گرمای لازم را تولید نموده و در برخی موارد تلفات حرارتی موجود در صنایع، نیروگاه ها و یا زباله سوزها مورد استفاده قرار می گیرد. گرمایش منطقه ای سیستمی است که آب گرم و یا بخار را از کارخانه مرکزی تحویل می گیرد و از طریق یک شبکه لوله کشی گسترده به ساختمان ها تحویل می دهد. هدف از پژوهش حاضر تامین سیستم گرمایش منطقه ای با استفاده از انرژی خورشیدی می باشد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای می باشد. بررسی ها نشان داد مشکل محدودیت منابع انرژی کم و بیش برای کلیه کشورها اعم از صنعتی، توسعه یافته و یا در حال توسعه مشترک می باشد. در کشورهای مختلف به طور میانگین بیش از ۹۰ درصد از مصارف انرژی در ارتباط با صنعت، حمل و نقل و ساختمان ها است. از بین این سه بخش، ساختمان های مسکونی و تجاری بیش از ۴۶ درصد را به خود اختصاص داده اند. قابل توجه است که عمده ترین مصرف انرژی در ساختمان ها در تامین گرمایش، سرمایش و تهویه مطبوع ساختمان ها در فصول سرد و گرم سال می باشد. پس هر اقدامی که در جهت ارتقاء کیفیت ساختمان ها از دیدگاه تبادل حرارتی صورت پذیرد به صرفه جویی در مصرف کل انرژی ختم می شود. گرمایش منطقه ای خورشیدی همراه با سیستم ذخیره سازی می تواند فرصت یک سرمایه گذاری خوب در مقایسه با سیستم های مبتنی بر گاز طبیعی برای تامین گرمایش فضای مسکونی باشد.

کلیدواژه ها:

سیستم گرمایش منطقه ای ، انرژی خورشیدی ، آبگرمکن خورشیدی