دیپلماسی دیجیتال و بازتعریف روابط بین الملل در عصر سایبری

در دو دهه اخیر تحولات فناورانه، به ویژه گسترش فضای سایبری، شبکه های اجتماعی و هوش مصنوعی، بنیادهای ساختار سنتی روابط بین الملل را با بازتعریفی بنیادین مواجه ساخته است. یکی از مهم ترین پیامدهای این دگرگونی ظهور و تکامل «دیپلماسی دیجیتال» است. این پژوهش با هدف تحلیل نقش دیپلماسی دیجیتال در بازتعریف روابط بین الملل در عصر سایبری، با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و اسنادی به بررسی این پدیده می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که دیپلماسی دیجیتال در سه سطح ساختاری، کارکردی و هنجاری موجب دگرگونی پارادایمیک در روابط بین الملل خواهد شد. در سطح ساختاری، شاهد گذار از سلسله مراتب سنتی به شبکه های افقی چندمرکزه قدرت هستیم. در سطح کارکردی دیپلماسی از حالت محرمانه و نخبه گرا به سمت شفافیت و مشارکت جویی حرکت کرده است. در سطح هنجاری، فضای سایبری به عرصه ای برای بازتعریف هویت های ملی و رقابت گفتمانی تبدیل خواهد شد. این مقاله با ارائه تحلیل تطبیقی از راهبردهای دیجیتالی ایالات متحده، اتحادیه اروپا و چین، مدلی سه بعدی برای درک پیچیدگی های دیپلماسی در عصر دیجیتال ارائه می دهد و در نهایت راهبردهایی برای بهره گیری موثر کشورهای در حال توسعه از این فرصت ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی ، دیجیتال ، روابط بین الملل ، قدرت نرم ، فضای سایبری ، حکمرانی اینترنت