تحلیل رویکرد رفتاری ترامپ در برابر برنامه هسته ای ایران براساس سیاست قدرت

برنامه هسته ای به عنوان مهم ترین چالش میان دو دولت جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا سال هاست به یکی از توافقات ادامه دار و مذاکرات چرخه ای در خاورمیانه تبدیل شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی رویکرد ترامپ در دوره اول و دوم در قبال مسئله هسته ای ایران می باشد که نقش غیرقابل انکاری در برنامه هسته ای ایران داشته است. این پژوهش با بهره گیری از چهارچوب نظری واقع گرایی و روش پژوهش توصیفی-تحلیلی به دنبال پاسخگویی به این سوال است که رویکرد رفتاری ترامپ در قبال برنامه هسته ای جمهوری اسلامی ایران چگونه بوده است؟ در پاسخ این فرضیه مطرح شده است که رویکرد رفتاری ترامپ در قبال برنامه هسته ای ایران ترکیبی متناقض از دیپلماسی و زور، یکجانبه گرایی، بازی با حاصل جمع صفر، توجه به سود نسبی در مذاکرات غیرمستقیم، استفاده ابزاری از سازمان های بین المللی و نابودی توانایی موشکی و تهاجم نظامی می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که ترامپ با در پیش گرفتن رویکرد سیاست قدرت و تاکید همزمان بر مذاکرات و تهدید نظامی در قبال برنامه هسته ای ایران خواهان بازی برد-باخت است.

کلیدواژه ها:

برنامه هسته ای ، جمهوری اسلامی ایران ، ترامپ ، واقع گرایی