قراردادهای بین المللی کسب و کارهای دیجیتال و چالشهای حقوقی آنها

مدیریت گسترش قراردادهای تجاری دیجیتال بین المللی به یکی از ستون های اصلی اقتصاد جهانی شده تبدیل شده است و امکان انجام معاملات آنی فرامرزی در زمینه کالاها، خدمات و داده های دیجیتال را فراهم ساخته است. با این حال ویژگی های ذاتی این قراردادها از جمله ماهیت، غیرمادی، فعالیت بدون مرز و اجرای خودکار - چالش های قابل توجهی را برای نظام های حقوقی سنتی که بر پایه حاکمیت سرزمینی و الگوهای کاغذی، استوارند به وجود آورده است. این نوشتار به بررسی موانع حقوقی اصلی در مسیر استفاده امن و قابل پیش بینی از قراردادهای تجاری دیجیتال بین المللی می پردازد. در این راستا حوزه های بحرانی از جمله ابهام صلاحیت قضایی و قانون قابل اعمال، اعتبار و تشکیل قراردادهای الکترونیکی، پیچیدگی های نوینی که از قراردادهای خودکار و هوش مصنوعی ناشی می شود، تعارضات گسترده حاصل از تفاوت در رژیم های حریم خصوصی داده ها و نارسایی های دادرسی سنتی در حل و فصل اختلافات بررسی می گردد. نتیجه تحلیل نشان می دهد که اگرچه اسنادی نظیر کنوانسیون سازمان ملل درباره ارتباطات الکترونیکی (UN) (Electronic Communications Convention) پایه ای از مشروعیت قانونی را فراهم کرده اند اما دستیابی به هماهنگی بین المللی از طریق معاهدات مدرن و حقوق نرم (soft law) امری ضروری است. چنین تحولی برای ایجاد قطعیت حقوقی، کاهش ریسک ها و تقویت رشد تجارت دیجیتال در جهان به هم پیوسته امروز حیاتی است.

کلیدواژه ها:

چالشهای حقوقی ، کسب و کارهای دیجیتال ، قراردادهای بین المللی ، پیمایش مرزهای دیجیتال