برندسازی ملت ها در جامعه جهانی

در جهان به هم پیوسته و رقابتی، امروز برندسازی ملی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی قدرت نرم نقشی تعیین کننده در ارتقای جایگاه کشورها در نظام بین الملل و بهبود روابط خارجی ایفا می کند. برندسازی ملی فرایندی چند بعدی میان رشته ای و گفتمانی است که از تلفیق مولفه هایی چون هویت ملی، روایت سازی، دیپلماسی عمومی و مدیریت ادراکات جهانی پدید می آید و برخلاف تبلیغات کوتاه مدت مبتنی بر تولید معنای پایدار و پذیرفتنی در ذهن افکار عمومی جهانی است. این پژوهش با رویکردی نظری تحلیلی، ضمن تبیین بنیان های مفهومی ملت، هویت ملی و قدرت نرم به واکاوی تحول تاریخی برندسازی ملی از اوایل قرن بیستم تا عصر جهانی شدن و انقلاب رسانه ای می پردازد. همچنین با بهره گیری از رویکرد مقایس های تجربه چند کشور موفق و چالش محور نظیر آلمان، ژاپن، کره جنوبی و ایران بررسی شده تا ابعاد راهبردها و پیامدهای متفاوت این پدیده آشکار گردد. یافته های تحقیق نشان می دهد موفقیت برند ملی وابسته به همسویی میان هویت واقعی و تصویر ادراکی، انسجام گفتمان داخلی و خارجی، بهره گیری هوشمندانه از دیپلماسی فرهنگی و رسانه ای و همزمان اصلاح سیاست های داخلی و خارجی است. در نهایت تاکید می شود که برند ملی نه محصول زیباسازی رسانه ای بلکه بازتابی از هویت، معتبر، عملکرد قابل دفاع و روایت سازی معنادار کشورها در عرصه جهانی است.

کلیدواژه ها:

برندسازی ، روابط بین الملل ، قدرت نرم ، آلمان ، جامعه جهانی