چالش های حقوقی تاکسی اینترنتی در ایران

توسعه فناوری های دیجیتال تاثیر عمیقی بر حوزه حمل و نقل شهری گذاشته و تاکسی های اینترنتی به یکی از بازیگران کلیدی این عرصه تبدیل شده اند. با این حال این تحول فناورانه با چالش های حقوقی متعددی همراه بوده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی این چالش ها به تحلیل موانع قانونی و حقوقی فعالیت تاکسی های اینترنتی در ایران پرداخته و ابعاد مختلف آن را از منظر چارچوب های قانونی، مسئولیت های حقوقی رانندگان و شرکت های ارائه دهنده خدمات، حفاظت از داده های شخصی کاربران و قراردادهای الکترونیکی مورد واکاوی قرار داده است. این مطالعه با استفاده از روش تحقیق کیفی و تحلیل اسنادی، قوانین ملی و بین المللی، رویه های حقوقی و مطالعات پیشین را بررسی کرده است. یافته ها نشان می دهد که نبود قوانین جامع و مشخص موجب تعارضات حقوقی میان شرکت های ارائه دهنده خدمات، نهادهای نظارتی و کاربران شده است. از مهم ترین چالش های این حوزه می توان به عدم تعیین جایگاه حقوقی روشن برای رانندگان، عدم آگاهی عموم مردم از چگونگی استفاده از تاکسی آنلاین و مسائل حقوقی آن، ابهام در وضعیت بیمه ای آنان، تهدیدهای مرتبط با حریم خصوصی کاربران و نبود یک نهاد نظارتی مستقل برای ساماندهی این صنعت اشاره کرد. بر اساس نتایج این پژوهش پیشنهاد می شود که قانون گذار از طریق تدوین مقررات جامع جایگاه حقوقی رانندگان و مسئولیت های شرکت های تاکسی اینترنتی را مشخص کند، همچنین ایجاد یک نهاد نظارتی مستقل برای نظارت بر عملکرد این پلتفرم ها و الزام آن ها به رعایت استانداردهای مرتبط با حفاظت از داده های شخصی، می تواند نقش موثری در کاهش چالش های موجود داشته باشد. در نهایت اصلاح قوانین بیمه ای و تدوین تدابیر حمایتی برای رانندگان گامی ضروری در راستای حفظ حقوق و منافع تمامی ذینفعان این صنعت محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

تاکسی های اینترنتی ، حمل و نقل شهری ، حفاظت از داده های شخصی ، قراردادهای الکترونیکی