برنامه هسته ای ایران و امنیت خاورمیانه بررسی خطرات بازدارندگی و تعاملات ژئوپلیتیک

برنامه هسته ای جمهوری اسلامی ایران در دو دهه اخیر از یک زیرساخت فنی انرژی به چالش اصلی امنیت منطقه ای و ژئوپلیتیک تبدیل شده است. این مقاله با ترکیب تحلیل های آکادمیک و گزارش های بین المللی معتبر (IAEA)، (۲۰۲۵) خطرات ناشی از پیشرفت های فنی اخیر مانند غنی سازی ۶۰ درصد و کاهش زمان گریز هسته ای را بررسی می کند و پیامدهای آن بر مسابقه تسلیحاتی منطقه ای به ویژه در پرتو حملات نظامی و سایبری را تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهد که ترکیب ظرفیت فنی ایران با تنش های ژئوپلیتیک فزاینده منجر به تشدید مارپیچ ناامن در خاورمیانه شده است (۲۰۰۳, Buzan & waever). استدلال محوری این پژوهش این است که مهار این بحران و جلوگیری از بی ثباتی گسترده تر، نیازمند یک رویکرد چند بعدی مبتنی بر شفافیت فنی، اجباری اعتمادسازی متقابل منطقه ای و دیپلماسی فراتر از تعهدات برجام است.

کلیدواژه ها:

برنامه هسته ای ، ایران ، خاورمیانه ، امنیت منطقه ای ، بازدارندگی هسته ای ، دیپلماسی