نقاط اشتراک و افتراق بیع شرط و معامله با حق استرداد با مطالعه در رویه قضایی

معامله با حق استرداد یک نوع معامله است که در آن فروشنده شرط می کند که اگر ثمن معامله را در مدت معینی به خریدار بازگرداند حق فسخ معامله و تملیک مجدد مبیع را دارد این معامله می تواند به عنوان یک راه حل تضمینی برای بدهکاران یا فروشندگانی که قصد بازگشت مبیع را دارند مورد استفاده قرار گیرد. معامله با حق استرداد در قانون مدنی به عنوان بیع شرط شناخته شده و در قانون ثبت اسناد و املاک نیز مورد توجه قرار گرفته است بیع شرط یک نوع بیع است که فروشنده در آن شرط می کند اگر ثمن را در مدت معینی به خریدار برگرداند، معامله را فسخ کند. این بیع برای بدهکاران یا فروشندگانی که می خواهند مبیع را پس بگیرند یک راه حل تضمینی است بیع شرط در قانون مدنی به عنوان بیع خیاری هم شناخته شده است رابطه ای که مابین بیع شرط و معاملات با حق استرداد وجود دارد رابطه تباین باشد چرا که مابین این دو نوع معامله هیچ وجه مشترکی نیست و هریک از این دو نوع معامله برای خودشان قلمرو خاص پیدا کرده اند. ماهیت معاملات با حق استرداد آن است که اثر انتقال مالکیت را از هر عقد تملیکی و معوض که عوض قابل استرداد است، گرفته و بر عوض اثر وثیقه ای و بر معوض اثر قرضی بار می کند. مواد قانون مدنی در خصوص خیار شرط و همچنین بیع شرط تا حدودی که مغایر با مواد ۳۳ و ۳۴ ق.ث. باشند منسوخ گردیده اند.

کلیدواژه ها:

اشتراک و افتراق ، بیع شرط ، معامله با حق استرداد ، رویه قضایی