وضعیت حقوقی انتقال گیرنده در اموال مشمول شرط حفظ مالکیت

پژوهش پیش رو، به بررسی وضعیت حقوقی انتقال گیرنده در اموال مشمول شرط حفظ مالکیت پرداخته است. گاهی حق مالکیت مالکان که در هنگام انتقال اموال برای خود ذخیره کرده اند تا در عوض آن به سایر مطالبات و حقوق خود برسند، با حق منتقل الیه با حسن نیت که تمامی معوض را پرداخت کرده است در تعارض قرار می گیرد. مالک برای حفظ حقوق خود شرط ذخیره مالکیت می کند. ثالث عوض را به انتقال گیرنده می پردازد و مورد معامله را به تصرف خود درمی آورد تا از ادعای دیگران در امان باشد. حفظ یکی از این حقوق با بقای دیگری در تعارض آشکار است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء تحقیقات کاربردی مساله محور است، که با روش تحقیق توصیفی تحلیلی، و تحلیل داده ها در امور مورد ارزیابی قرار می گیرد. پرسش اصلی پژوهش این است که، حول محور چگونگی و ترتیب وضعیت حقوق منتقل الیه در اموال مشمول شرط حفظ مالکیت می باشد. یافته های پژوهش نشان داد که، برای حفظ مالکیت تشخیص زمان انتقال ضروری است. به یک اعتبار، شاید بتوان ادعا کرد که بیع در تمام دنیا تملیکی است. اقتضای اطلاق عقد بیع نه همه بیع ها، تملیک است. شرط به عنوان اجل فاسخ صحیح است و مانعی ندارد، سبب این انتقال همان توافق اولیه طرفین در قالب شرط خواهد بود که به صورت قید بر اثر اصلی عقد که انتقال مالکیت است وارد می شود و مالکیت خریدار با چنین قیدی برای مدت معین شده از سوی طرفین ایجاد می گردد.

کلیدواژه ها:

انتقال گیرنده ، اموال مشمول ، شرط حفظ مالکیت