قابلیت پذیرش مالکیت ادواری در نظام ثبت املاک ایران؛ چالش ها و راهکارها

مالکیت ادواری یکی از قالب های نوین بهره برداری از املاک است که در آن اشخاص متعدد مالکیت یک مال غیرمنقول را در بازه های زمانی مشخص به طور متناوب دارا هستند. این نهاد که در بسیاری از نظام های حقوقی خارجی با عنوان Time Share Ownership پذیرفته شده است، در حقوق ایران با چالش های متعددی مواجه است؛ از جمله عدم وجود قانون خاص، ناسازگاری با ساختار ثبت رسمی و تعارض با قواعد مالکیت مشاع. در این مقاله با رویکرد تحلیلی و تطبیقی، ابتدا به بررسی مفهوم، ماهیت و پیشینه مالکیت ادواری پرداخته و سپس وضعیت آن در نظام حقوقی و ثبتی ایران مورد بررسی قرار گرفته است. در ادامه چالش های اصلی این نهاد در ایران تحلیل و راهکارهای حقوقی، ثبتی، فقهی و اجرایی برای پذیرش و نهادینه سازی آن ارائه شده است. هدف اصلی مقاله ارائه مدلی بومی برای پذیرش مالکیت ادواری در قالب های منطبق با نظام ثبت رسمی و اصول فقهی است.

کلیدواژه ها:

مالکیت ادواری ، ثبت رسمی ، املاک ، حقوق مدنی ، ایران ، مالکیت مشاع ، قانون ثبت ، مالکیت زمانی ، Time Share