بررسی نقش فناوری های آموزشی نوین در یادگیری و یادداری دانش آموزان

چکیده این پژوهش با هدف بررسی نقش فناوری های آموزشی نوین در یادگیری و یادداری دانش آموزان و با اتخاذ رویکردی یکپارچه انجام شد که سه رکن اصلی «شیوه تدریس»، «نقش خانواده» و «محتوای مبتنی بر وب» را در نظر می گیرد. مطالعه حاضر به روش توصیفی-پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته در میان جامعه ای از دانش آموزان، معلمان و اولیاء که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شده بودند، انجام گرفت. یافته ها به وضوح حاکی از تاثیر مثبت و معنادار این فناوری ها بر بهبود سطح یادگیری و عمق یادداری است. با این حال، تحلیل داده ها نشان می دهد که این تاثیر در صورتی به حداکثر می رسد که تغییر و نوآوری به صورت همزمان در سه حوزه صورت پذیرد: تغییر در نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر فرآیند یادگیری، همراهی و پشتیبانی هوشمندانه خانواده ها از فرآیند یادگیری دیجیتال، و در نهایت، طراحی و به کارگیری محتوای مبتنی بر وب که دارای ویژگی های تعاملی، جذاب و همسو با اهداف آموزشی باشد. در نتیجه می توان اذعان داشت که تحقق ظرفیت کامل فناوری های آموزشی در گرو نگاهی سیستماتیک و ایجاد تحولی یکپارچه در مثلث یادگیری متشکل از معلم، خانواده و محتوا است.

کلیدواژه ها:

فناوری های آموزشی نوین ، یادگیری ، یادداری ، تدریس یکپارچه