بررسی پس زمینه نگاره های خسروی و شیرین به لحاظ تنوع پوشش گیاهی و تفاوت و شباهت در روایت ها

بخش مهمی از نگارگری ایرانی، برگرفته از روایت های ادبی و منظوم فارسی است که همواره بستری برای بازآفرینی های تصویری فراهم آورده اند. در این میان، منظومه ی «خسرو و شیرین» اثر نظامی گنجوی، به واسطه ی غنای مفهومی، ساختار روایی پیچیده و ظرفیت های تصویری متعدد، به طور ویژه مورد توجه نگارگران در دوره های مختلف تاریخی قرار گرفته است. نسخه هایی همچون اثر منسوب به رضا عباسی، نگاره های نسخه ی عبدالله حاطفی، نمونه های دوره عثمانی، نسخه های چاپی سده های ۱۹ و ۲۰ میلادی، و برگ های پراکنده موجود در موزه ها، نمونه هایی ارزشمند از بازنمایی بصری این اثر ادبی هستند. با وجود اشتراک در منبع روایی، این آثار از نظر ترکیب بندی و ساختار تصویری تفاوت هایی چشمگیر دارند که می تواند بر شیوه ی روایت، شخصیت پردازی و انتقال معنا تاثیرگذار باشد. هدف این مقاله، بررسی تحلیلی چند نمونه شاخص از صحنه ی «دیدار خسرو و شیرین» در نسخه های تاریخی منتخب، با تکیه بر مبانی هنرهای تجسمی و تحلیل ترکیب بندی بصری است دراین مقاله، تفاوت وشباهت های عناصر تصویر سازی شده به لحاظ نماد وپوشش گیاهی و شباهت ترکیب بندی ها وساختار ها مورد برسی قرار می گیرد این پژوهش می کوشد نشان دهد چگونه تفاوت در ساختار تصویری، به بازتعریف مفهوم داستانی و جلوه های بصری شخصیت ها در نسخه های مختلف منجر شده است. روش پژوهش به صورت کیفی و با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شده است.

کلیدواژه ها:

نگاره خسرو و شیرین ، پوشش گیاهی ، نگارگری ، نظامی