رویکردهای تلفیقی و فراگیر در محیط های آموزشی دانش آموزان با نیازهای ویژه

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IICMO22_266

تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404

چکیده مقاله:

رویکردهای تلفیقی و فراگیر در محیط های آموزشی برای دانش آموزان با نیازهای ویژه، به عنوان یک استراتژی کلیدی برای بهبود کیفیت آموزش و یادگیری، به طور فزاینده ای مورد توجه قرار گرفته اند. این رویکردها بر این اساس بنا شده اند که هر دانش آموز، بدون توجه به توانایی ها یا ناتوانی هایش، باید به یک محیط آموزشی دسترسی داشته باشد که فرصت های یادگیری برابر را برای او فراهم کند. در رویکرد تلفیقی، دانش آموزان با نیازهای ویژه در کنار همتایان خود در کلاس های عادی قرار می گیرند. این نوع آموزش به آن ها این امکان را می دهد که از تعاملات اجتماعی و یادگیری گروهی بهره مند شوند. معلمان با استفاده از استراتژی های تدریس متنوع و محتوای آموزشی مناسب، سعی می کنند تا نیازهای فردی هر دانش آموز را شناسایی و برآورده کنند. این رویکرد نه تنها به دانش آموزان با نیازهای ویژه کمک می کند تا مهارت های اجتماعی و تحصیلی خود را تقویت کنند، بلکه به همتایان آن ها نیز این فرصت را می دهد که با تفاوت ها آشنا شوند و به ایجاد یک محیط دوستانه و همدلانه کمک کنند. رویکرد فراگیر نیز بر ایجاد محیط های آموزشی تاکید دارد که همه دانش آموزان، به ویژه آن هایی که نیازهای ویژه دارند، بتوانند به طور فعال در فرآیند یادگیری شرکت کنند. این رویکرد شامل طراحی برنامه های درسی و فعالیت های آموزشی است که تنوع یادگیری را در نظر می گیرد و به دانش آموزان این امکان را می دهد که با استفاده از روش ها و ابزارهای مختلف، دانش خود را گسترش دهند. به عنوان مثال، استفاده از فناوری های کمک آموزشی، مانند نرم افزارهای آموزشی و ابزارهای دیجیتال، می تواند به تسهیل یادگیری و افزایش انگیزه دانش آموزان کمک کند. همکاری میان معلمان، خانواده ها و متخصصان نیز در اجرای موفقیت آمیز این رویکردها بسیار اهمیت دارد. این همکاری می تواند شامل برگزاری جلسات مشترک، تبادل اطلاعات و تجربیات، و ارائه حمایت های آموزشی و عاطفی به دانش آموزان باشد. با توجه به پیچیدگی نیازهای دانش آموزان با نیازهای ویژه، ایجاد یک شبکه حمایتی قوی می تواند به موفقیت این رویکردها کمک کند و موجب بهبود کیفیت آموزش و یادگیری برای همه دانش آموزان شود. به طور کلی، رویکردهای تلفیقی و فراگیر نه تنها به بهبود کیفیت آموزش برای دانش آموزان با نیازهای ویژه کمک می کنند، بلکه به ایجاد فرهنگی از پذیرش و احترام به تفاوت ها در محیط های آموزشی نیز منجر می شوند.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان با نیاز ویژه ، رویکرد تلفیقی ، فراگیر ، محیط آموزشی

نویسندگان

حمدالله محمودی چلچه

دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید باهنر اصفهان

حسین عسگری

دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید باهنر اصفهان

یاسر عرب صالحی

دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید باهنر اصفهان