عدالت و عدالت خواهی در شاهنامه فردوسی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 20

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IICMO22_255

تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404

چکیده مقاله:

عدالت و عدالت خواهی از جمله مفاهیم بنیادین در شاهنامه، اثر جاودان فردوسی، به شمار می روند. این اثر نه تنها به روایت تاریخ اساطیری ایران می پردازد، بلکه اصول اخلاقی و انسانی مهمی را نیز در خود گنجانده است. در شاهنامه، عدالت به عنوان یکی از ویژگی های برجسته پادشاهان و قهرمانان معرفی می شود و این ارزش در شکل گیری هویت ملی و فرهنگی ایرانیان تاثیر عمیقی دارد. فردوسی در شاهنامه به توصیف شخصیت هایی می پردازد که عدالت را سرلوحه رفتار و تصمیمات خود قرار داده اند. پادشاهانی مانند کیخسرو و داریوش به عنوان نمادهای عدالت و انصاف شناخته می شوند. آن ها در مواجهه با چالش ها و بحران ها، همواره سعی در حفظ عدالت و برقراری نظم و امنیت در جامعه دارند. در مقابل، شخصیت هایی چون ضحاک و افراسیاب به عنوان نماد ظلم و فساد معرفی می شوند و رفتارهای آن ها به عنوان نمونه هایی از بی عدالتی و ستم بر مردم در نظر گرفته می شود. شاهنامه همچنین به ترویج مفهوم عدالت خواهی در میان مردم می پردازد. شخصیت های قهرمان مانند رستم و سهراب، نه تنها در جستجوی عدالت بلکه در تلاش برای احقاق حقوق ستمدیدگان و نجات مظلومان هستند. این عدالت خواهی به ویژه در جنگ ها و نبردها به وضوح نمایان است، جایی که قهرمانان برای دفاع از حق و حقیقت می جنگند و با ظلم و ستم مبارزه می کنند. علاوه بر این، فردوسی به تاکید بر این نکته می پردازد که عدالت نه تنها در سطح فردی بلکه در سطح اجتماعی نیز باید برقرار باشد. او با تصویرسازی از جامعه ای که در آن عدالت حاکم است، به اهمیت همبستگی اجتماعی و احترام به حقوق یکدیگر اشاره می کند. در واقع، عدالت در شاهنامه به عنوان یک اصل کلیدی برای رسیدن به سعادت و خوشبختی اجتماعی مطرح می شود. عدالت و عدالت خواهی در شاهنامه نه تنها به عنوان موضوعاتی اخلاقی و انسانی، بلکه به عنوان ارزش هایی اساسی در تاریخ و فرهنگ ایران باستان به شمار می آیند. فردوسی با روایت داستان ها و شخصیت های عدالت طلب، پیام های عمیق اخلاقی را به نسل های آینده منتقل کرده و بر اهمیت این ارزش ها در زندگی فردی و اجتماعی تاکید کرده است. این مفاهیم همچنان در ادبیات و فرهنگ ایرانی جایگاه ویژه ای دارند و به عنوان الگویی برای رفتارهای انسانی و اجتماعی در نظر گرفته می شوند. کلمات کلیدی: شاهنامه فردوسی، عدالت، عدالت خواهی

نویسندگان

عبدالله اسمعیل نژاد

کارشناسی آموزش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پردیس شهید رجایی ارومیه

سینا محمدیار

کارشناسی آموزش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پردیس شهید رجایی ارومیه

متین محمدی

کارشناسی آموزش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پردیس شهید رجایی ارومیه

فرهاد محمدزاده

کارشناسی آموزش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پردیس شهید رجایی ارومیه