شناخت ویژگی های برنامه ی درسی دوره ی ریاضیات جدید

جنبش ریاضیات جدید در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ با هدف نزدیک تر کردن ریاضیات مدرسه به ریاضیات دانشگاهی و تاکید بر ساختارگرایی، زبان نمادین و مفاهیم انتزاعی مانند نظریه مجموعه ها شکل گرفت. این رویکرد اگرچه در ابتدا با استقبال مواجه شد، اما به دلیل پیچیدگی، عدم آمادگی معلمان، و فاصله از درک شهودی دانش آموزان، با انتقادات گسترده ای روبه رو شد و در نهایت در بسیاری از کشورها تعدیل یا کنار گذاشته شد. در ایران، برنامه درسی ریاضیات جدید با تاخیر و تحت تاثیر تحولات جهانی وارد نظام آموزشی شد و تغییراتی در کتاب های درسی ایجاد کرد. اجرای آن با چالش هایی مانند نبود زمینه سازی مناسب، مقاومت معلمان و عدم تطابق با نیازهای واقعی دانش آموزان همراه بود. بررسی های تطبیقی نشان می دهد که کتاب های درسی جدیدتر ایران سعی کرده اند با ترکیب رویکردهای فعال، کاربردی و مبتنی بر کشف، از شدت انتزاع بکاهند و یادگیری را معنادارتر کنند. نتایج نظرسنجی از دانش آموزان نیز حاکی از رضایت نسبی از روش های تدریس فعلی است، اما بر نیاز به تنوع بیشتر، استفاده از فناوری و ارتباط بیشتر با زندگی واقعی تاکید دارد. موفقیت آموزش ریاضی در گرو تلفیق هوشمندانه مفاهیم پایه، خلاقیت در تدریس، توانمندسازی معلمان و به کارگیری فناوری های نوین است.

کلیدواژه ها:

ریاضیات جدید ، برنامه درسی ریاضی ، کتاب های درسی ریاضی