بررسی نقش میانجی سرمایه اجتماعی و امیدواری در رابطه بین فعالیت های پرورشی و شادکامی دانش آموزان با توجه به متغیرهای محیطی و روان شناختی

بررسی نقش میانجی سرمایه اجتماعی و امیدواری در رابطه بین فعالیت های پرورشی و شادکامی دانش آموزان نشان می دهد که فعالیت های پرورشی نه تنها به صورت مستقیم بر شادکامی دانش آموزان تاثیر می گذارد، بلکه از طریق تقویت سرمایه اجتماعی و افزایش سطح امیدواری نیز به صورت غیرمستقیم شادکامی آنان را تحت تاثیر قرار می دهد. یافته ها حاکی از آن است که سرمایه اجتماعی با ایجاد شبکه های ارتباطی مثبت و حمایت گر، و امیدواری با تقویت نگرش مثبت به آینده، نقش واسطه ای معناداری در این رابطه ایفا می کنند. همچنین متغیرهای محیطی و روان شناختی به عنوان عوامل زمینه ساز، این روابط را تعدیل می نمایند. این پژوهش بر اهمیت توجه به ابعاد اجتماعی-روان شناختی در طراحی برنامه های پرورشی برای دستیابی به outcomes آموزشی مطلوب تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

سرمایه ، فعالیت پرورشی ، شادکامی