واکاوی نقش هوش مصنوعی در سنجش یادگیری کودکان و توانمندسازی معلمان

هوش مصنوعی با ارائه ی نظام های ارزشیابی پیوسته و تحلیل گر، انقلابی در پارادایم سنتی سنجش ایجاد کرده است. این فناوری با جمع آوری و تحلیل داده های رفتاری و شناختی دانش آموزان در زمان واقعی، امکان تشخیص دقیق شکاف های یادگیری، شناسایی سبک های ترجیحی یادگیری و پیش بینی چالش های آتی را فراهم می سازد. این مقاله به واکاوی نقش دوسویه ی هوش مصنوعی در «سنجش یادگیری کودکان» و «توانمندسازی معلمان» می پردازد. یافته ها نشان می دهد هوش مصنوعی با ارائه ی تحلیل های دقیق و زمان حقیق از داده های یادگیری، پارادایم سنجش را از ارزیابی های مقطعی و یکسان به سمت پایش مستمر، شخصی و تشخیصی سوق می دهد. این امر نه تنها درک عمیق تری از فرآیندهای شناختی و عاطفی هر کودک فراهم می کند، بلکه با آزادسازی زمان و ظرفیت تحلیلی معلمان، آنان را در نقش تسهیل گر، مربی و طراح تجربیات یادگیری منحصربه فرد توانمند می سازد. در نتیجه، همکاری انسان و ماشین، یک اکوسیستم یادگیری پویا را شکل می دهد که در آن سنجش در خدمت یادگیری و رشد حرفه ای مستمر معلمان قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

توانمند سازی ، هوش مصنوعی ، یادگیری