تاثیر بازی های نقش آفرینی بر رشد مهارت های اجتماعی و کاهش پرخاشگری در دانش آموزان پایه های اول تا سوم ابتدایی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 7

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IICMO22_180

تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404

چکیده مقاله:

بازی های نقش آفرینی به عنوان یک ابزار موثر در توسعه مهارت های اجتماعی و کاهش پرخاشگری در دانش آموزان پایه های اول تا سوم ابتدایی شناخته می شوند. این نوع بازی ها به کودکان این امکان را می دهند که در یک محیط امن و حمایتی، تجربیات اجتماعی را شبیه سازی کنند و نقش های مختلف را امتحان کنند. از طریق این بازی ها، کودکان می توانند یاد بگیرند که چگونه با دیگران تعامل کنند، احساسات خود را بیان کنند و به احساسات دیگران توجه کنند. در بازی های نقش آفرینی، کودکان معمولا در موقعیت های مختلف اجتماعی قرار می گیرند که به آن ها فرصتی برای برقراری ارتباط و همکاری با یکدیگر می دهد. این فعالیت ها به کودکان کمک می کند تا مهارت های ارتباطی مانند گوش دادن فعال، بیان احساسات و حل تعارض را تمرین کنند. زمانی که کودکان در نقش های مختلف قرار می گیرند، می توانند درک بهتری از دیدگاه های دیگران پیدا کنند و این امر به تقویت همدلی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه کمک می کند. علاوه بر این، بازی های نقش آفرینی به کودکان این امکان را می دهند که در کنترل احساسات خود تمرین کنند. در شرایطی که ممکن است احساس خشم یا ناامیدی کنند، با ایفای نقش های مختلف می توانند یاد بگیرند که چگونه به شیوه ای مثبت و سازنده به این احساسات پاسخ دهند. این تمرینات به کودکان کمک می کند تا مهارت های خودتنظیمی را تقویت کنند و در نتیجه رفتارهای پرخاشگرانه را کاهش دهند. تحقیقات نشان می دهند که کودکانی که در بازی های نقش آفرینی شرکت می کنند، معمولا رفتارهای اجتماعی مثبت تری از خود نشان می دهند و در تعاملات خود با دیگران موفق تر عمل می کنند. این نوع فعالیت ها می تواند به کاهش مشکلات رفتاری و عاطفی در محیط های آموزشی کمک کند و فضایی مثبت و سازنده برای یادگیری فراهم آورد. بازی های نقش آفرینی به عنوان یک روش آموزشی نوآورانه می توانند به توسعه مهارت های اجتماعی و عاطفی کودکان کمک کنند و به آنان در کاهش پرخاشگری و ایجاد روابط مثبت با همسالان یاری رسانند.

نویسندگان

علیرضا غضنفرپور

کارشناسی راهنمایی و مشاوره دانشگاه فرهنگیان شهید مطهری شیراز

یاسین رضائی

کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان شیراز

مهرداد نجفی

کارشناسی راهنمایی و مشاوره دانشگاه فرهنگیان شهید مطهری شیراز