بررسی چالش های روانی-اجتماعی کودکان بازمانده از تحصیل در دوره ابتدایی و ارائه راهکارهای مشاوره ای-آموزشی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 5
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IICMO22_177
تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404
چکیده مقاله:
کودکان بازمانده از تحصیل در دوره ابتدایی با چالش های روانی-اجتماعی متعددی روبرو هستند که می تواند تاثیرات عمیقی بر رشد و توسعه آن ها بگذارد. یکی از مهم ترین چالش ها، احساس طرد و بی هویتی است. این کودکان به دلیل عدم دسترسی به آموزش، ممکن است احساس کنند که از جامعه و همسالان خود جدا شده اند و این موضوع می تواند منجر به بروز مشکلاتی نظیر افسردگی و اضطراب شود. همچنین، عدم آموزش می تواند به عدم اعتماد به نفس در این کودکان منجر شود و آن ها را از تلاش برای دستیابی به اهداف بلندمدت خود بازدارد. چالش دیگر، مشکلات اجتماعی است. کودکان بازمانده از تحصیل ممکن است در تعاملات اجتماعی با دیگران دچار مشکل شوند و نتوانند مهارت های اجتماعی لازم را به دست آورند. این موضوع می تواند منجر به انزوا و احساس تنهایی گردد. در نتیجه، آن ها ممکن است در برقراری ارتباط با همسالان و بزرگ ترها دچار مشکل شوند و نتوانند به راحتی احساسات و نیازهای خود را بیان کنند. برای مقابله با این چالش ها، ارائه راهکارهای مشاوره ای و آموزشی ضروری است. نخستین گام، شناسایی و ارزیابی نیازهای روانی-اجتماعی این کودکان است. مشاوره فردی و گروهی می تواند به آن ها کمک کند تا احساسات خود را بهتر درک کنند و با دیگران ارتباط برقرار کنند. برنامه های آموزشی خاص برای این کودکان باید طراحی شود که با در نظر گرفتن شرایط خاص آن ها، مهارت های اجتماعی، عاطفی و تحصیلی را تقویت کند. علاوه بر این، ایجاد فضایی امن و حمایتگر در مدارس و مراکز آموزشی می تواند به این کودکان کمک کند تا احساس راحتی بیشتری در بیان احساسات و نیازهای خود داشته باشند. همچنین، آموزش والدین و خانواده ها درباره اهمیت آموزش و حمایت از فرزندانشان در راستای بازگشت به تحصیل، نقش موثری در کاهش چالش های روانی-اجتماعی خواهد داشت. توسعه برنامه های جبرانی آموزشی که به کودکان کمک کند تا مهارت های لازم برای ورود به محیط های آموزشی را به دست آورند، نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. این برنامه ها می توانند شامل کلاس های تقویتی، کارگاه های مهارت های اجتماعی و فعالیت های گروهی باشند که به تعامل بیشتر کودکان با یکدیگر کمک کند. همکاری بین نهادهای مختلف، از جمله مدارس، سازمان های اجتماعی، و خانواده ها، می تواند به ایجاد یک شبکه حمایت قوی برای کودکان بازمانده از تحصیل کمک کند و به آن ها در مواجهه با چالش های روانی-اجتماعی یاری رساند. این رویکرد جامع می تواند به بهبود وضعیت روانی و اجتماعی این کودکان و فراهم کردن شرایط مناسب برای بازگشت به تحصیل آن ها کمک کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهرداد نجفی
کارشناسی راهنمایی و مشاوره دانشگاه فرهنگیان شهید مطهری شیراز
یاسین رضائی
کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان شیراز
علیرضا غضنفرپور
کارشناسی راهنمایی و مشاوره دانشگاه فرهنگیان شهید مطهری شیراز