بررسی و آسیب شناسی آموزش زبان عربی در مدارس و ارائه راهکار های نوین

این پژوهش به بررسی و آسیب شناسی فرآیند آموزش زبان عربی در مدارس ایران می پردازد. با وجود جایگاه ویژه زبان عربی در فرهنگ دینی و ادبی کشور، آموزش این زبان در مدارس همواره با چالش ها و موانعی روبرو بوده است که به کاهش علاقه و ضعف دانش آموزان در این زمینه منجر شده است. هدف اصلی این مطالعه، تحلیل نقاط ضعف و آسیب های موجود در روش های تدریس، محتوای درسی و نظام ارزشیابی زبان عربی در مدارس است. در این راستا، به بررسی این مسئله پرداخته می شود که چگونه رویکردهای سنتی و تاکید بیش از حد بر گرامر و قواعد حفظی، به جای مهارت های کاربردی مانند مکالمه و ترجمه، می تواند انگیزه دانش آموزان را کاهش دهد. همچنین، به چالش های مربوط به عدم آمادگی معلمان، نبود منابع کمک آموزشی جذاب و عدم هماهنگی محتوا با نیازهای روزمره دانش آموزان اشاره می شود. یافته ها نشان می دهد که آموزش زبان عربی در مدارس، با آسیب های جدی در حوزه های روش شناسی و محتوایی روبروست. این رویکرد، به جای پرورش دانش آموزانی مسلط به زبان، به آموزش زبان به عنوان یک درس صرفا آکادمیک منجر شده است. در نهایت، این مقاله بر لزوم بازنگری در برنامه درسی، به کارگیری شیوه های تدریس نوین و کاربردی و توانمندسازی معلمان، تاکید می کند تا به تربیت نسلی علاقه مند و توانمند در این زبان منجر شود.

کلیدواژه ها:

آموزش ، زبان عربی ، روش تدریس