رابطه بین رهبری دوسوتوان با نوآوری سازمانی در مراکز آموزش و پرورش تهران

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین رهبری دوسوتوان با نوآوری سازمانی در مراکز آموزش و پرورش تهران انجام شد. تحقیق حاضر از لحاظ هدف کاربردی بوده و از نظر اجرا، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری کلیه مدیران مدارس شهر تهران بود که به روش نمونه گیری تصادفی ساده تعداد ۱۲۰ نفر جهت نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه رهبری دوسوتوان روسینگ و همکاران (۲۰۱۱) و پرسشنامه نوآوری سازمانی پراجگو و سوهل (۲۰۰۳) بود. باتوجه به نرمال بودن متغیرها، در قسمت آزمون فرضیه ها از آزمون های پارامتری همبستگی پیرسون استفاده شده است. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین رهبری باز و نوآوری سازمانی با سطح اطمینان ۹۹ درصد ارتباط معنی داری وجود دارد (r=۰.۶۸۵, sig<۰.۰۱). بین متغیر رهبری بسته و نوآوری سازمانی با سطح اطمینان ۹۹ درصد ارتباط معنی داری وجود دارد (r=۰.۵۱۴, sig<۰.۰۱) از این رو می توان نتیجه گرفت بین بین مولفه های رهبری دوسوتوان (باز و بسته) و نوآوری سازمانی رابطه معناداری وجود دارد. بین رهبری دوسوتوان و نوآوری تولیدی با سطح اطمینان ۹۹ درصد ارتباط معنی داری وجود دارد (r=۰.۵۰۳, sig<۰.۰۱). بین رهبری دوسوتوان و نوآوری فرآیندی با سطح اطمینان ۹۹ درصد ارتباط معنی داری وجود دارد (r=۰.۵۸۸, sig<۰.۰۱). بین رهبری دوسوتوان و نوآوری اداری با سطح اطمینان ۹۹ درصد ارتباط معنی داری وجود دارد (r=۰.۵۶۴, sig<۰.۰۱). از این رو می توان نتیجه گرفت بین رهبری دوسوتوان و مولفه های نوآوری سازمانی (تولیدی-فرآیندی- اداری) رابطه معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری دوسوتوان ، نوآوری سازمانی ، آموزش و پرورش