تاثیر مبانی هستی شناسی اسلامی بر فرآیند تصمیم گیری در مدیریت اسلامی

این پژوهش با هدف تبیین نقش مبانی هستی شناسی اسلامی در فرآیند تصمیم گیری مدیریتی انجام شده است. در این مطالعه، با بهره گیری از روش «مرور تلفیقی تحلیلی» و اتکا به منابع فلسفی و مدیریتی اسلامی (مطهری، طباطبایی، مصباح یزدی، فاضل، حسینی زاده، ملکی، چلبی زاده) و همچنین ادبیات بین المللی روز در حوزه اخلاق تصمیم گیری، رهبری معنوی و رهبری مسئولانه، مدلی مفهومی ارائه می شود. در این مدل، پنج اصل هستی شناختی (توحید، خلافت، ربوبیت، عدالت، فطرت و معاد) به مراحل هفت گانه تصمیم گیری مدیریتی شامل تعریف مسئله، تدوین معیارها، گردآوری شواهد، تولید گزینه ها، ارزیابی، انتخاب و اجرا، پایش نگاشت شده اند. نوآوری مقاله در سه سطح قابل توجه است: نخست، ترجمه اصول متافیزیکی اسلامی به قواعد اجرایی و آزمون پذیر در تصمیم گیری؛ دوم، همسوسازی این قواعد با رویکردهای معاصر همچون اخلاق تصمیم، رهبری مسئولانه و معنوی؛ و سوم، استخراج گزاره هایی که می توانند در پژوهش های تجربی آزموده شوند. یافته های مقاله پیامدهای عملی مهمی همچون طراحی «چک لیست تصمیم گیری توحیدی»، تقویت سازوکارهای پاسخ گویی عدالت محور و ارتقای شفافیت مدیریتی را نشان می دهد. در پایان، مسیرهای آینده برای آزمون تجربی مدل، توسعه ابزارهای سنجش و بومی سازی آن در بسترهای سازمانی مختلف پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت اسلامی ، مبانی هستی شناسی ، تصمیم گیری ، فلسفه اسلامی ، نظام ارزشی