بررسی تاثیر استفاده از بینش های مبتنی بر هوش مصنوعی بر ارتقاء عملکرد پایدار شرکت های دانش بنیان با نقش میانجی مدیریت منابع انسانی پایدار و بهبود تصمیم گیری

در دهه های اخیر، ظهور فناوری های نوین به ویژه هوش مصنوعی (Artificial Intelligence)، موجب تحول بنیادین در شیوه های مدیریت، تصمیم گیری و توسعه سازمانی شده است. شرکت های دانش بنیان به عنوان نهادهایی مبتنی بر دانش، نوآوری و فناوری، بیش از سایر سازمان ها نیازمند بهره گیری از ابزارهای هوشمند برای ارتقاء عملکرد پایدار خود هستند. عملکرد پایدار سازمانی، مفهومی چندبعدی است که شامل پایداری اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی می شود و دستیابی به آن مستلزم اتخاذ رویکردهای نوین مدیریتی و فناورانه است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر استفاده از بینش های مبتنی بر هوش مصنوعی بر ارتقاء عملکرد پایدار شرکت های دانش بنیان انجام شده است. در این راستا، نقش میانجی دو متغیر کلیدی یعنی «عملکرد مدیریت منابع انسانی پایدار» و «بهبود فرآیند تصمیم گیری» مورد تحلیل قرار گرفته است. روش تحقیق از نوع کاربردی و با رویکرد کمی بوده و داده ها از طریق پرسش نامه استاندارد از ۲۰ شرکت دانش بنیان فعال در شهر زنجان جمع آوری شده است. برای تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرم افزار SmartPLS بهره گرفته شده است. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بینش های مبتنی بر هوش مصنوعی تاثیر مستقیم و معناداری بر عملکرد پایدار شرکت های دانش بنیان دارند. همچنین، عملکرد مدیریت منابع انسانی پایدار و بهبود تصمیم گیری نقش میانجی موثری در این رابطه ایفا می کنند و موجب تقویت اثرگذاری بینش های هوش مصنوعی بر پایداری سازمانی می شوند. این یافته ها بیانگر آن است که بهره گیری هدفمند از فناوری های هوشمند، به ویژه در حوزه منابع انسانی و تصمیم سازی، می تواند مسیر دستیابی به توسعه پایدار را برای شرکت های دانش بنیان هموار سازد. این پژوهش ضمن ارائه چارچوبی نظری برای تلفیق فناوری های هوشمند با رویکردهای مدیریتی پایدار، پیشنهادهایی کاربردی برای مدیران، سیاست گذاران و فعالان حوزه نوآوری ارائه می دهد تا از ظرفیت های هوش مصنوعی در راستای ارتقاء عملکرد سازمانی بهره برداری نمایند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت منابع انسانی پایدار ، افزایش اثربخشی تصمیم گیری