مطالعه تاثیر رهبری خدمتگزار بر عملکرد درون نقشی پرستاران با میانجی استقلال شغلی و خستگی عاطفی (مورد مطالعه:بیمارستان شهید بهشتی قم)

در محیط های درمانی، نقش پرستاران در ارائه خدمات و مراقبت از بیماران حیاتی است. عملکرد درون نقشی پرستاران، که شامل انجام وظایف شغلی مطابق با انتظارات سازمانی است، تحت تاثیر عوامل مدیریتی و روان شناختی قرار دارد. رهبری خدمتگزار به عنوان رویکردی انسان محور، با تمرکز بر حمایت، توانمندسازی و رشد کارکنان، می تواند نقش موثری در ارتقاء عملکرد پرستاران ایفا کند. با این حال، سازوکارهای روان شناختی مانند استقلال شغلی و خستگی عاطفی ممکن است در این رابطه نقش میانجی داشته باشند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر رهبری خدمتگزار بر عملکرد درون نقشی پرستاران بیمارستان شهید بهشتی قم با در نظر گرفتن نقش میانجی استقلال شغلی و خستگی عاطفی است. این پژوهش با توجه به هدف آن کاربردی و از لحاظ جمع آوری داده ها، توصیفی می باشد. جامعه ی آماری پژوهش، پرستاران شاغل در بیمارستان شهید بهشتی قم است که در سال ۱۴۰۳ تعداد آنها، ۸۵۰ نفر می باشد و براساس فرمول کوکران از ۲۶۵ نفر بعنوان نمونه استفاده شده است. در این پژوهش از ابزار پرسشنامه برای گردآوری اطلاعات استفاده شد و پرسشنامه مقاله شیائو و همکاران(۲۰۲۳) مورد استفاده قرار گرفت. پس از تایید روایی و پایایی ابزار پژوهش، داده ها جمع آوری شده و مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که رهبری خدمتگزار با ضریب ۰.۳۹۱ بطور مستقیم عملکرد درون نقشی پرستاران را افزایش می دهد و از طریق تقویت استقلال شغلی با ضریب ۰.۶۹۹و کاهش خستگی عاطفی با ضریب ۰.۶۸۵ اثرات مضاعفی بر بهبود عملکرد دارد. براساس نتایج تحقیق، مدیران درمانی می توانند با ترویج مولفه های رهبری خدمتگزار زمینه ساز تشکیل محیط حمایتی شوند که ثمره ی آن رشد و ارتقا عملکرد پرستاران می باشد.

کلیدواژه ها:

رهبری خدمتگزار ، عملکرد درون نقشی ، خستگی عاطفی ، استقلال شغلی ، پرستاران