بررسی نقش دو عامل خانواده و مدرسه در جامعه پذیری دانش آموزان

خانواده و مدرسه هر دو نقش اساسی در جامعه پذیری دانش آموزان دارند. خانواده به عنوان اولین محیط اجتماعی، ارزش ها، هنجارها و مهارت های اولیه را به کودکان آموزش می دهد. مدرسه نیز با ارائه آموزش های رسمی و غیررسمی، دانش آموزان را برای مشارکت فعال در جامعه آماده می کند. این دو نهاد با همکاری و تعامل با یکدیگر، به شکل گیری شخصیت اجتماعی دانش آموزان کمک می کنند. پژوهش حاضر به روش مروری کتابخانه ای انجام شده است که هدف از آن بررسی نقش خانواده بر جامعه پذیری دانش آموزان بود. نتایج پژوهش نشان می دهد که خانواده و مدرسه دو نهاد اساسی در جامعه پذیری دانش آموزان هستند. هر دو نهاد با ایفای نقش های خود و همکاری با یکدیگر، می توانند به دانش آموزان کمک کنند تا به اعضای موفق و سازنده جامعه تبدیل شوند. مدرسه از طریق برنامه های درسی، دانش آموزان را با مفاهیم و مهارت های اجتماعی آشنا می کند. همچنین، فعالیت های فوق برنامه مانند اردوها، مسابقات و فعالیت های فرهنگی، فرصت هایی را برای یادگیری مهارت های اجتماعی فراهم می آورد. ارتباط منظم و مستمر بین خانواده و مدرسه، به ویژه در مورد دانش آموزانی که در معرض خطر هستند، می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی و اجتماعی آنها کمک کند.

کلیدواژه ها:

خانواده ، جامعه پذیری ، اجتماعی شدن