عوامل موثر بر بهره وری و انگیزش نیروی انسانی شاغل در شهرداری ها با تاکید بر ابعاد فردی، سازمانی و محیطی

هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل نظام مند عوامل موثر بر انگیزش و بهره وری نیروی انسانی در شهرداری ها است؛ سازمان هایی که به عنوان نهادهای عمومی و خدمات رسان، نقشی حیاتی در اداره امور شهری و ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان ایفا می کنند. این مطالعه با رویکرد مروری تحلیلی و با تکیه بر منابع علمی معتبر، تلاش کرده است تا مهم ترین مولفه های تاثیرگذار در این زمینه را شناسایی و تحلیل نماید. یافته های پژوهش نشان می دهد که شش عامل اصلی شامل آموزش و توسعه منابع انسانی، سبک رهبری، امنیت شغلی، ارزیابی عملکرد، سیستم های تشویقی و فرهنگ سازمانی، بیشترین تاثیر را بر سطح انگیزش و بهره وری کارکنان در شهرداری ها دارند. آموزش مستمر و هدفمند، موجب ارتقای مهارت ها، افزایش حس خودکارآمدی و توانمندسازی کارکنان می شود. سبک رهبری تحولی نیز با ایجاد انگیزش درونی، تشویق نوآوری و حمایت از رشد فردی، نقش مهمی در بهبود عملکرد دارد. امنیت شغلی، از طریق کاهش استرس های سازمانی، رضایت شغلی را تقویت کرده و تعهد کارکنان را افزایش می دهد. همچنین، ارزیابی عملکرد منصفانه و مبتنی بر شاخص های شفاف، بازخورد موثر را امکان پذیر می سازد. سیستم های پاداش متنوع، اعم از مادی و معنوی، می توانند در انگیزش بلندمدت موثر واقع شوند. در نهایت، فرهنگ سازمانی مشارکت محور، یادگیرنده و منعطف، بستر مناسبی برای ارتقای بهره وری فردی و سازمانی فراهم می سازد. نتایج این پژوهش می تواند به عنوان راهنمایی برای بهبود سیاست های مدیریت منابع انسانی در شهرداری ها و ارتقاء کارآمدی نیروی انسانی مورد استفاده قرار گیرد. همچنین، پیشنهادهایی برای پژوهش های آینده با تاکید بر مطالعه تجربی و تطبیقی این مولفه ها ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

انگیزش شغلی ، بهره وری ، شهرداری ، ارزیابی عملکرد ، فرهنگ سازمانی