اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرش های ناکارآمد و پردازش هیجانی زنان آسیب دیده از خیانت همسر در شهر اصفهان

هدف پژوهش حاضر اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرش های ناکارآمد و پردازش هیجانی زنان آسیب دیده از خیانت همسر در شهر اصفهان بود. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با دو گروه آزمایش و گروه گواه و جامعه آماری زنان آسیب دیده از خیانت همسر شهر اصفهان که به روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر انتخاب، و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند سپس به گروه آزمایش ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ارائه گردید. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه نگرش های ناکارآمد وایزمن و بک (۱۹۷۸) و پرسشنامه پردازش هیجانی باکر و همکاران (۲۰۱۰) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری تحلیل کواریانس چند متغیره استفاده شد. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش نگرش های ناکارآمد و بهبود پردازش هیجانی زنان تاثیر معناداری داشت.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، نگرش های ناکارآمد ، پردازش هیجانی ، خیانت