راهکار های موثر برای کاهش انزوای اجتماعی و تقویت تعاملات دانش اموزی: مطالعه موردی در پایه هشتم

این پژوهش با هدف بررسی علل انزوای اجتماعی یک دانش آموز پایه هشتم در مدرسه ای کم برخوردار و ارائه راهکارهای عملی برای بهبود تعاملات وی انجام شد. مطالعه حاضر که به روش اقدام پژوهی اجرا گردید، از طریق مشاهده نظام مند رفتار دانش آموز و مصاحبه های عمیق با معلمان و دانش آموزان همکلاسی به جمع آوری داده های غنی پرداخت. یافته ها نشان داد که عوامل فردی (مانند کمبود اعتماد به نفس)، خانوادگی و آموزشی در ایجاد انزوا و رفتارهای جامعه گریزانه این دانش آموز نقش داشته اند. بر این اساس، راهکارهایی شامل فعالیت های گروهی هدفمند، مشاوره فردی، تقویت اعتماد به نفس و اصلاح روش های تدریس به کار گرفته شد. نتایج حاکی از آن بود که اجرای این مداخلات منجر به افزایش قابل توجه تعاملات اجتماعی دانش آموز، کاهش آزارهای همکلاسی ها و بهبود مشارکت وی در فرآیند یادگیری گردید. این مطالعه نشان می دهد که مداخلات نظام مند و هدفمند آموزشی-تربیتی، با تمرکز بر داده های کیفی و بومی، می تواند در کاهش انزوای اجتماعی دانش آموزان و بهبود وضعیت تحصیلی و اجتماعی آنان موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

دانش آموز گوشه گیر ، جامعه گریزی ، انزوای اجتماعی