بررسی تاثیر اعتماد درون سازمانی بر بهره وری کارکنان با نقش تعدیلی ویژگی های شخصیتی (مورد مطالعه: مناطق شهرداری اصفهان)

هدف این پژوهش بررسی نقش اعتماد درون سازمانی بر بهره وری کارکنان و همچنین تبیین نقش تعدیلی ویژگی های شخصیتی در این رابطه است. جامعه آماری شامل کارکنان مناطق مختلف شهرداری اصفهان بوده و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد گردآوری شده است. روش تحقیق، توصیفی–پیمایشی و از نوع همبستگی می باشد. تحلیل داده ها با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری انجام گرفت. نتایج نشان داد که اعتماد درون سازمانی به طور معناداری بر افزایش بهره وری کارکنان تاثیر دارد و برخی ویژگی های شخصیتی (مانند مسئولیت پذیری و برون گرایی) نقش تعدیلی مثبت در این رابطه ایفا می کنند. بر اساس یافته ها، توجه مدیران به تقویت فرهنگ اعتماد و در نظر گرفتن تفاوت های شخصیتی کارکنان می تواند موجب بهبود بهره وری سازمانی شود.

کلیدواژه ها:

اعتماد درون سازمانی ، بهره وری کارکنان ، ویژگی های شخصیتی ، شهرداری اصفهان