نقش استراتژیک تجربه کارکنان و برند کارفرمایی در جذب و نگهداشت استعدادهای نسل جدید

در محیط کسب وکار به شدت رقابتی و متغیر امروز، جذب و نگهداشت استعدادهای برتر، به ویژه نسل های جدید (مانند نسل هزاره و نسل Z)، به یک چالش استراتژیک برای سازمان ها تبدیل شده است. انتظارات این نسل ها از محیط کار، فراتر از جبران خدمات مالی، شامل تجربه کاری معنادار، فرهنگ سازمانی حمایتی، فرصت های رشد و همسویی با ارزش های شخصی است. این مقاله به بررسی نقش استراتژیک و هم افزای تجربه کارکنان (EX) و برند کارفرمایی (EB) در جذب و نگهداشت موثر استعدادهای نسل جدید می پردازد. با اتخاذ رویکرد تحلیل مفهومی و سنتز ادبیات نظری، این پژوهش استدلال می کند که EX و EB، زمانی که به صورت یکپارچه و استراتژیک مدیریت شوند، به عنوان اهرم های قدرتمندی برای ایجاد مزیت رقابتی پایدار در بازار استعداد عمل می کنند. تحلیل های انجام شده، با تکیه بر نظریه های تبادل اجتماعی، سیگنالینگ و تناسب فرد-سازمان، نشان می دهد که یک تجربه کارکنان مثبت و یک برند کارفرمایی قوی و اصیل، نه تنها جذابیت سازمان را برای کاندیداهای نسل جدید افزایش می دهند، بلکه وفاداری، تعهد و بهره وری کارکنان فعلی را نیز تقویت می کنند. این مقاله یک چارچوب مفهومی جامع ارائه می دهد که چگونگی تاثیر این دو مفهوم بر چرخه عمر استعداد را تشریح می کند و بر ضرورت مدیریت یکپارچه آنها برای ایجاد یک اکوسیستم کاری جذاب و پایدار تاکید می ورزد. پیامدهای عملی برای مدیران منابع انسانی و رهبران سازمانی شامل ضرورت سرمایه گذاری در طراحی هدفمند تجربه کارکنان و ایجاد یک برند کارفرمایی معتبر است (حدود ۳۵۰ کلمه).

کلیدواژه ها:

تجربه کارکنان ، برند کارفرمایی ، استعدادهای نسل جدید ، جذب استعداد ، نگهداشت استعداد ، مدیریت استراتژیک منابع انسانی