بررسی علل بی انگیزگی و نارضایتی شغلی در عملکرد کارکنان و راهکارهای مقابله با آن با رویکرد خلاقیت و نوآوری از طریق هوش مصنوعی در شرکت ارتباطات زیرساخت استان کهگیلویه و بویراحمد

بی انگیزگی و نارضایتی شغلی از چالش های دیرینه ی سازمان هاست که می تواند عملکرد کارکنان را به طور جدی تحت تاثیر قرار دهد. این پژوهش با هدف تعیین علل بی انگیزگی و نارضایتی شغلی در کارکنان شرکت ارتباطات زیرساخت استان کهگیلویه و بویراحمد، و بررسی نقش خلاقیت، نوآوری و هوش مصنوعی به عنوان راهکارهای مقابله ای، به صورت کمی انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل ۵۷ نفر از کارکنان این شرکت (۲ زن و ۵۵ مرد) بود. ابزار گردآوری داده، پرسشنامه ای استاندارد شده با روایی و پایایی مناسب بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. با توجه به حجم بسیار محدود جامعه آماری (۵۷ نفر) و نامتوازن بودن شدید تفکیک جنسیتی (۲ زن و ۵۵ مرد)، تحلیل های آماری با احتیاط فراوان و به صورت اکتشافی انجام و تفسیر شد. نتایج آزمون های توصیفی نشان داد که میانگین بی انگیزگی شغلی ۳.۴۵ (انحراف معیار ۰.۷۸)، نارضایتی شغلی ۳.۶۲ (انحراف معیار ۰.۸۵)، خلاقیت شغلی ۲.۹۸ (انحراف معیار ۰.۹۲)، نوآوری سازمانی ۳.۱۲ (انحراف معیار ۰.۸۸)، نگرش به هوش مصنوعی ۳.۲۵ (انحراف معیار ۰.۷۶) و عملکرد شغلی ۳.۴۰ (انحراف معیار ۰.۸۱) است. نتایج آزمون های استنباطی (همبستگی و رگرسیون با احتیاط شدید) حاکی از آن بود که عواملی چون عدم شفافیت سازمانی (r = ۰.۴۲ با نارضایتی شغلی) به طور احتمالی بر بی انگیزگی و نارضایتی شغلی تاثیرگذارند. همچنین، خلاقیت و نوآوری و نگرش مثبت به هوش مصنوعی به عنوان متغیرهای میانجی یا تعدیل کننده نقش احتمالی در کاهش این مشکلات ایفا می کنند. به دلیل محدودیت حجم نمونه و عدم توازن شدید جنسیتی، یافته ها باید با احتیاط فراوان تفسیر و در تحقیقات آتی با حجم نمونه بیشتر و تفکیک جنسیتی متعادل تر مورد تایید قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

بی انگیزگی شغلی ، نارضایتی شغلی ، عملکرد کارکنان ، خلاقیت ، نوآوری ، هوش مصنوعی