طراحی الگوی توانمندسازی اجتماعی و فرهنگی گردشگری طبیعی و مذهبی در راستای توسعه پایدار شهری شیراز

گردشگری طبیعی و مذهبی، به عنوان یکی از محورهای توسعه پایدار شهری، نقش مهمی در ارتقای توانمندسازی اجتماعی و فرهنگی شهروندان دارد. شهر شیراز با داشتن جاذبه های تاریخی، مذهبی و طبیعی متنوع، نمونه ای ممتاز برای مطالعه در این حوزه محسوب می شود. هدف این پژوهش، طراحی الگوی توانمندسازی اجتماعی و فرهنگی گردشگری طبیعی و مذهبی در راستای توسعه پایدار شهری شیراز بوده است. روش تحقیق از نوع توصیفی–پیمایشی و کاربردی، با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته و جامعه آماری شامل ۳۸۴ نفر از شهروندان شیراز می باشد. داده ها با روش های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شد و مدل مفهومی تحقیق با بهره گیری از تحلیل SWOT و مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) ارائه گردید. نتایج پژوهش نشان داد که مولفه های توانمندسازی اجتماعی و فرهنگی شامل مشارکت اجتماعی، آموزش فرهنگی، انسجام اجتماعی، حس تعلق و آگاهی محیطی، تاثیر قابل توجهی بر توسعه پایدار گردشگری طبیعی و مذهبی دارند. همچنین، ترکیب تحلیل SWOT با مدل مفهومی امکان شناسایی نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدها و ارائه راهبردهای مدیریتی موثر را فراهم کرد. این تحقیق با ارائه الگوی جامع توانمندسازی اجتماعی–فرهنگی گردشگری شهری، می تواند به عنوان راهنمای علمی و عملی برای سیاست گذاران و مدیران شهری شیراز و دیگر شهرهای دارای جاذبه های مشابه، در جهت ارتقای مشارکت شهروندان، حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی و توسعه پایدار شهری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

گردشگری طبیعی و مذهبی ، توانمندسازی اجتماعی ، توانمندسازی فرهنگی