اکوسیستم های نوآوری باز و بدون مرز استفاده از پلتفرم های هوشمند برای همکاری با استارتاپ ها و محققان در سراسر جهان

در دنیای به هم پیوسته امروز، محدود بودن نوآوری به مرزهای جغرافیایی یا سازمانی، رقابت پذیری را به شدت محدود کرده است. این پژوهش به بررسی ظهور پارادایم جدیدی تحت عنوان «اکوسیستم های نوآوری باز و بدون مرز» و نقش محوری پلتفرم های هوشمند در تسهیل همکاری گسترده شرکت ها با استارتاپ ها و محققان در مقیاس جهانی می پردازد. هدف اصلی، شناسایی مولفه های کلیدی، مکانیسم های عملکرد و عوامل موفقیت این اکوسیستم ها است. روش پژوهش، کیفی و مبتنی بر مطالعه موردی چندگانه است که با تحلیل پنج پلتفرم پیشرو جهانی و بررسی نمونه های موفق داخلی و بین المللی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که پلتفرم های هوشمند با سه کارکرد اصلی «تطبیق هوشمند نیاز و راه حل»، «مدیریت تعاملات و مالکیت فکری» و «تحلیل پیش بینیکننده بازار و فناوری»، مرزهای سنتی نوآوری را در می نوردند. نتایج، چهار مدل غالب همکاری (چالش محور، سرمایه گذاری مشترک، شتاب دهی مجازی، آزمایشگاه های باز) را شناسایی کرده و نشان می دهد که موفقیت این اکوسیستم ها وابسته به شفافیت، اعتمادسازی دیجیتال، طراحی مکانیسم های انگیزشی موثر و یکپارچگی با فرآیندهای داخلی نوآوری سازمان هاست. این پژوهش چارچوبی برای طراحی و مدیریت اثربخش این اکوسیستم ها ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

اکوسیستم نوآوری باز ، نوآوری بدون مرز ، پلتفرم هوشمند ، همکاری باز ، استارتاپ جهانی ، نوآوری جمعی.