توسعه سیستم های هوشمند پیش بینی حوادث شهری با همکاری شهرداری و آتش نشانی شیراز

رشد سریع شهرنشینی، افزایش تراکم جمعیت و توسعه زیرساخت های حیاتی در کلان شهرهایی همچون شیراز، موجب شده است که مدیریت بحران های شهری به عنوان یکی از مهم ترین اولویت های مدیریت شهری و سازمان های امدادی مطرح شود. بروز حوادث طبیعی مانند زلزله، سیل و آتش سوزی و همچنین حوادث انسانی نظیر تصادفات، انفجارها و بحران های بهداشتی، ضرورت بهره گیری از فناوری های نوین برای پیش بینی و کنترل خسارات را دوچندان ساخته است. یکی از رویکردهای نوین در این زمینه، توسعه سیستم های هوشمند پیش بینی حوادث شهری است که با تکیه بر داده های مکانی، اطلاعات ترافیکی، شرایط جوی، سوابق حوادث و گزارش های عملیاتی می تواند الگوهای خطر را شناسایی کرده و با ارائه هشدار سریع، فرصت مداخله به موقع را فراهم آورد. در این پژوهش با هدف طراحی مدلی کاربردی برای پیش بینی حوادث، مطالعه ای موردی در کلان شهر شیراز انجام شد. روش تحقیق مبتنی بر مصاحبه های عمیق با مدیران و کارشناسان شهرداری و سازمان آتش نشانی و تحلیل محتوای داده های به دست آمده بود. نتایج نشان داد که ادغام و هم افزایی داده ها در بستر سیستم های اطلاعات جغرافیایی و هوش مصنوعی می تواند دقت پیش بینی و سرعت واکنش را به میزان چشمگیری افزایش دهد. همچنین، همکاری نهادی و تبادل اطلاعات میان شهرداری و آتش نشانی به عنوان یک عامل کلیدی، نقشی تعیین کننده در ارتقای اثربخشی سامانه های هوشمند ایفا می کند. یافته های این پژوهش تاکید می کند که توسعه سیستم های هوشمند پیش بینی حوادث شهری نه تنها منجر به کاهش تلفات انسانی و خسارات مالی می شود، بلکه با افزایش تاب آوری شهری، ارتقای امنیت روانی شهروندان و تقویت اعتماد عمومی نیز همراه خواهد بود. از این رو، حرکت به سوی استقرار چنین سامانه هایی می تواند به عنوان یکی از راهبردهای اصلی مدیریت شهری و آتش نشانی در مواجهه با بحران های آینده در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

سیستم های هوشمند ، پیش بینی حوادث شهری ، مدیریت بحران ، تاب آوری شهری