نوآوری باز در مدیریت شهری با هدف ارتقای تاب آوری کلان شهر شیراز

کلان شهرها به عنوان کانون های اصلی فعالیت های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، بیش از هر زمان دیگری در معرض انواع بحران های طبیعی و انسانی قرار دارند. در چنین شرایطی، تاب آوری شهری به عنوان یک رویکرد کلیدی برای مقابله با چالش ها و حفظ پایداری زندگی شهری مورد توجه پژوهشگران و مدیران شهری قرار گرفته است. در سال های اخیر، مفهوم «نوآوری باز» به عنوان ابزاری موثر برای ارتقای ظرفیت های تاب آوری شهری مطرح شده است. نوآوری باز با بهره گیری از ایده ها، فناوری ها و تجربیات مشترک میان نهادهای دولتی، خصوصی، دانشگاهی و شهروندان، امکان ایجاد راه حل های خلاقانه و کارآمد برای مدیریت بحران ها را فراهم می سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش نوآوری باز در مدیریت شهری شیراز و تاثیر آن بر ارتقای تاب آوری این کلان شهر طراحی شده است. روش تحقیق شامل مطالعه موردی در شهرداری شیراز، استفاده از پرسش نامه و انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران و کارشناسان مرتبط بوده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که مشارکت شهروندان در فرآیند تصمیم گیری، استفاده از فناوری های دیجیتال و ایجاد شبکه های همکاری میان سازمان های امدادی و مدیریتی می تواند نقش چشمگیری در افزایش تاب آوری شهری داشته باشد. یافته ها همچنین نشان می دهد که به کارگیری رویکرد نوآوری باز، علاوه بر کاهش هزینه ها و زمان واکنش به بحران ها، منجر به تقویت سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی می شود. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که نوآوری باز ابزاری کارآمد برای مدیریت هوشمندانه شهری و ارتقای تاب آوری کلان شهر شیراز است.

کلیدواژه ها:

نوآوری باز ، مدیریت شهری ، تاب آوری ، کلان شهر شیراز ، مشارکت شهروندی