مدل سازی یکپارچه سازی سازمان آتش نشانی و شهرداری شیراز برای مدیریت بحران های بزرگ مقیاس

با افزایش پیچیدگی و گستردگی بحران های شهری، نیاز به هماهنگی و یکپارچه سازی میان نهادهای مختلف مدیریت بحران بیش از پیش احساس می شود. سازمان آتش نشانی و شهرداری، به عنوان دو نهاد کلیدی در پاسخ به بحران های بزرگ مقیاس، نقش حیاتی در کاهش خسارات انسانی و مالی دارند. با این حال، تجربه های گذشته نشان داده است که نبود یک مدل یکپارچه و هماهنگ، موجب کندی واکنش ها، افزایش تلفات و تداخل در تصمیم گیری ها می شود. هدف این پژوهش، مدل سازی فرآیند یکپارچه سازی سازمان آتش نشانی و شهرداری شیراز برای مدیریت بحران های بزرگ مقیاس است. روش تحقیق به صورت مطالعه موردی در کلان شهر شیراز و با بهره گیری از مصاحبه با مدیران و کارشناسان هر دو نهاد انجام شده است. نتایج نشان می دهد که ایجاد ساختار یکپارچه فرماندهی، تعیین دقیق نقش ها و مسئولیت ها، بهره گیری از فناوری های اطلاعاتی و سیستم های هشدار سریع، و ارتقای هماهنگی عملیاتی می تواند به طور چشمگیری اثربخشی مدیریت بحران را افزایش دهد. مدل پیشنهادی، علاوه بر کاهش زمان واکنش، موجب بهینه سازی منابع، ارتقای آمادگی سازمانی و بهبود ارتباطات بین بخشی می شود. یافته های این پژوهش می تواند به عنوان راهنمای عملی برای سایر کلان شهرهای کشور در طراحی سیستم های یکپارچه مدیریت بحران مورد استفاده قرار گیرد و بستری مناسب برای پژوهش های آتی در زمینه هماهنگی میان نهادهای امدادی و مدیریت شهری فراهم کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، یکپارچه سازی سازمانی ، آتش نشانی شیراز ، شهرداری ، بحران های بزرگ مقیاس