مدل جامع مدیریت ریسک شهری با تاکید بر نقش شهرداری و آتش نشانی شیراز

با افزایش مخاطرات شهری ناشی از رشد جمعیت، تغییرات اقلیمی، توسعه نامتوازن شهری و بلایای طبیعی و انسانی، نیاز به مدل های جامع مدیریت ریسک شهری بیش از پیش احساس می شود. هدف این پژوهش، ارائه یک مدل یکپارچه برای مدیریت ریسک شهری با تمرکز بر نقش شهرداری و سازمان آتش نشانی شیراز است. این مطالعه با استفاده از روش ترکیبی مطالعه موردی و مصاحبه با مدیران شهری و کارشناسان آتش نشانی، به بررسی فرآیندهای فعلی مدیریت بحران و ریسک در شیراز پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که عدم هماهنگی بین نهادهای شهری، کمبود منابع لجستیکی و ضعف در نظام اطلاع رسانی می تواند تاثیر منفی بر کاهش تلفات و خسارات داشته باشد. مدل پیشنهادی شامل چهار مولفه اصلی شامل شناسایی ریسک ها، ارزیابی و اولویت بندی مخاطرات، برنامه ریزی و آمادگی عملیاتی، و نظارت و بازخورد مستمر است. همچنین نقش شهرداری در ارتقاء زیرساخت های شهری، هماهنگی بین بخشی و ایجاد سیستم های هشدار سریع و نقش آتش نشانی در واکنش سریع، آموزش شهروندان و کاهش آسیب پذیری جوامع شهری به صورت ویژه مورد توجه قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که پیاده سازی مدل جامع مدیریت ریسک شهری می تواند سطح تاب آوری شهر، امنیت شهروندان و بهره وری منابع را افزایش دهد. این مطالعه چارچوبی کاربردی برای تصمیم گیران و مدیران شهری فراهم می کند تا با برنامه ریزی هدفمند و استفاده از فناوری های نوین، مدیریت ریسک در شهرهای مشابه را بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک شهری ، تاب آوری شهری ، شهرداری شیراز ، آتش نشانی