ارزیابی راهبردهای مدیریت شهری برای کاهش ریسک حوادث در شیراز

کلان شهر شیراز با توجه به موقعیت جغرافیایی، رشد سریع جمعیت و توسعه نامتوازن شهری، با خطرات متعددی از جمله سیلاب، زلزله، آتش سوزی، تصادفات شهری و حوادث انسانی مواجه است. مدیریت شهری نقش حیاتی در کاهش ریسک این حوادث دارد و از طریق طراحی راهبردهای پیشگیرانه، بهینه سازی زیرساخت ها، آموزش شهروندان و ایجاد هماهنگی بین نهادهای مختلف می تواند خسارات انسانی و مالی را کاهش دهد. این پژوهش با هدف ارزیابی راهبردهای مدیریت شهری در کاهش ریسک حوادث در شیراز انجام شده است و تلاش دارد موثرترین اقدامات مدیریت شهری را شناسایی کند. روش تحقیق شامل بررسی اسناد رسمی مدیریت شهری، مصاحبه با مدیران و کارشناسان بحران، و جمع آوری داده ها از طریق پرسش نامه میان شهروندان است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از سیستم های هشدار سریع، طراحی شبکه های حمل ونقل امن، ارتقاء ایمنی ساختمان ها و مراکز عمومی، آموزش شهروندان در مواجهه با بحران، و تقویت تعامل بین شهرداری و نهادهای امدادی نظیر اورژانس و آتش نشانی از مهم ترین راهبردهای کاهش ریسک محسوب می شوند. علاوه بر این، محدودیت های بودجه ای، ضعف هماهنگی بین بخشی، و کمبود منابع انسانی متخصص از مهم ترین موانع اجرای موثر این راهبردها هستند. این پژوهش می تواند به مدیران شهری کمک کند تا برنامه های عملیاتی موثرتر طراحی کنند و الگویی مناسب برای کاهش ریسک حوادث در سایر کلان شهرهای ایران ارائه دهد. یافته های این تحقیق نه تنها به تدوین سیاست های پیشگیرانه کمک می کند، بلکه در افزایش تاب آوری شهری و ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان نیز موثر است.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، کاهش ریسک حوادث ، تاب آوری شهری ، شیراز ، سیستم های هشدار سریع