تحول دیجیتال پایدار: نوآوری، خلق ارزش و حکمرانی فناورانه، در عصر اکوسیستم های فناوری

تحول دیجیتال در صنعت تولید، فرایندی چندبعدی و پیچیده است که نیازمند بازاندیشی بنیادین در استراتژی های سازمانی، مدل های کسب وکار و تعامل انسان و فناوری است. این مقاله با بهره گیری از چارچوب تحلیلی PIAI (ادراک، تفسیر، عمل، تاثیر) و رویکردی چندسطحی، به بررسی تحول دیجیتال در چهار سطح فردی، سازمانی، اکوسیستمی و ژئوپلیتیکی می پردازد و هر سطح را با دقت تحلیل می کند. در سطح فردی، مسائل مربوط به خلاقیت، عدالت استخدامی و تهدیدهای روانی ناشی از دیجیتالی سازی تحلیل می شود تا تاثیرات فناوری بر نیروی انسانی مشخص شود. در سطح سازمانی، طراحی استراتژی تحول دیجیتال، توسعه مهارت ها و بازآفرینی مدل های دانشی کسب وکار بررسی می گردد تا راهکارهای عملیاتی برای سازمان ها ارائه شود. سطح اکوسیستمی به چالش های همکاری، خلق ارزش مشترک و رقابت بین پلتفرم ها می پردازد و بر اهمیت تعاملات بین سازمانی تاکید دارد، در حالی که سطح ژئوپلیتیکی به تضادهای بین المللی حول حکمرانی و اقتصاد دیجیتال توجه دارد و تاثیرات جهانی تحول دیجیتال را تحلیل می کند. در ادامه، پنج مسیر کلیدی برای تحقیقات آینده پیشنهاد می شود که شامل نوآوری مدل های دیجیتال، ساختارهای چابک، منطق های نهادی نو، فرآیندهای اجتماعی و عاطفی و مشروعیت فناوری ها است. این مقاله نشان می دهد که تنها از طریق یک رویکرد میان رشته ای و هماهنگ، می توان به بهره برداری اخلاقی، موثر و پایدار از ظرفیت های تحول دیجیتال دست یافت و در عین حال، مسیر روشنی برای توسعه نظری و راهبردی در آینده ترسیم کرد.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، اکوسیستم ، نوآوری ، فناوری ، حکمرانی ، خلق ارزش