بررسی تاثیر مدیریت استراتژیک بر حفظ و نگهداری منابع انسانی متخصص در سازمان های دولتی

حفظ و نگهداری منابع انسانی متخصص به عنوان یک چالش حیاتی در سازمان های دولتی، نیازمند رویکردی فراتر از اقدامات واکنشی و عملیاتی است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مدیریت استراتژیک بر این چالش، به تحلیل مکانیسم هایی می پردازد که از طریق آن ها می توان ماندگاری استعدادهای کلیدی را در بخش دولتی افزایش داد. این مطالعه با استفاده از روش مرور ادبیات و سنتزپژوهی، بر پایه منابع معتبر بین المللی انجام شده است. یافته های اصلی نشان می دهد که یک مدیریت استراتژیک موثر بر چهار ستون اصلی استوار است. نخست، اتخاذ دیدگاه مبتنی بر منابع (RBV) که متخصصان را به عنوان سرمایه استراتژیک VRIO (ارزشمند، کمیاب، تقلیدناپذیر و سازمان یافته) شناسایی کرده و سرمایه گذاری هدفمند بر روی آن ها را توجیه می کند. دوم، ادغام هوشمندانه تحول دیجیتال و هوش مصنوعی در فرآیندهای منابع انسانی که از طریق بهینه سازی، شخصی سازی و تحلیل های پیش بینی کننده، رضایت شغلی را افزایش می دهد. سوم، همسویی با اهداف توسعه پایدار (SDGs) که با ایجاد حس هدفمندی و کار معنادار، یک مزیت رقابتی غیرمادی برای جذب و حفظ متخصصان ارزش گرا فراهم می آورد. و چهارم، ایجاد انعطاف پذیری استراتژیک برای مدیریت بحران ها و فشارهای خارجی، که با تقویت قرارداد روانی و نشان دادن تعهد سازمان در شرایط سخت، وفاداری را تعمیق می بخشد. این مقاله نتیجه می گیرد که موفقیت در حفظ متخصصان دولتی، مستلزم یک رویکرد جامع و یکپارچه است که همزمان به سرمایه های انسانی، فناوری، ارزش های اجتماعی و چالش های محیطی توجه داشته باشد. این پژوهش نقشه راهی استراتژیک برای مدیران بخش دولتی به منظور غلبه بر موانع ساختاری و فرهنگی و ایجاد یک محیط کاری پایدار و جذاب ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت استراتژیک ، حفظ منابع انسانی ، منابع انسانی متخصص ، سازمان های دولتی ، دیدگاه مبتنی بر منابع (RBV) ، تحول دیجیتال ، اهداف توسعه پایدار (SDGs)