بررسی تاثیرات لقاح داخل آزمایشگاهی بر بروز بیش فعالی در کودکان

هدف و زمینه: نگرانی هایی در خصوص پیامدهای بلندمدت لقاح داخل آزمایشگاهی (IVF) بر سلامت جسمی و روانی نوزادان متولد شده مطرح شده است. یکی از این نگرانی ها بروز نقص بیش فعالی (ADHD) است که یکی از شایع ترین اختلالات روانپزشکی در کودکان می باشد. باتوجه به شیوع بالای ناباروری مقاله حاضر با هدف تعیین تاثیر لقاح داخل آزمایشگاهی بر بیش فعالی به بررسی مروری مقالات موجود در این زمینه پرداخته است. روش کار: در پایگاه های Scopus، PubMed، Google Scholar، به بررسی ۱۰ مورد پژوهش انجام شده (در قسمت منابع ۹ رفرنس قید شده) در فاصله سال های ۲۰۲۴-۲۰۰۳ با کلیدواژه های لقاح داخل آزمایشگاهی و بیش فعالی پرداختیم. نتایج: اختلال بیش فعالی به عواملی چون جنینی، محیطی ژنتیکی بستگی دارد و به صورت کم توجهی و رفتارهای تکانشی بروز می کند. بیش فعالی می تواند بر تحصیل، آینده شغلی فرد تاثیر منفی بگذارد. مطالعات اپیدمیولوژیک مختلف به بررسی ارتباط بین لقاح آزمایشگاهی اختلال نقص و بیش فعالی در کودکان پرداخته اند. هرچند برخی داده ها افزایش جزیی در خطر بیش فعالی را در کودکان متولد شده از لقاح داخل آزمایشگاهی نشان می دهند اما پس از تعدیل برای عوامل مداخله گر مانند ناباروری والدین این ارتباط معمولا از نظر آماری معنادار نمی باشد. نتیجه گیری: فرآیند لقاح داخل آزمایشگاهی نقش مستقلی در افزایش خطر بیش فعالی نداشته و عوامل زمینه ای مرتبط با ناباروری ممکن است نقش مهم تری ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

بیش فعالی ، لقاح داخل آزمایشگاهی ، ناباروری