بررسی تاثیر تجارب مادران در مدیریت بارداری پرخطر: یک مطالعه کیفی

سلامت مادر و جنین به شناسایی و مدیریت خطرات بارداری وابسته است. با این حال، اطلاعات کمی در مورد تجربیات مادران باردار پرخطر در زمینه خودمدیریتی ریسک در بافت اجتماعی-فرهنگی ایران وجود دارد. این پژوهش با هدف بررسی تجربیات مادران پرخطر در مدیریت خطرات بارداری انجام شد. روش ها: این مطالعه کیفی در بیمارستان های آموزشی سبزوار از تیر ۱۴۰۱ تا آذر ۱۴۰۳ انجام شد. نمونه گیری به صورت هدفمند از میان مادران باردار با شرایط پرخطر پزشکی یا مامایی انجام شد. داده های کیفی از طریق ۲۹ مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته جمع آوری شد. تجربیات مادران از بارداری پرخطر پرسیده شد و مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع داده ها ادامه یافت. تحلیل داده ها با نرم افزار MAXQDA ۱۰ و روش الو و کینگاس انجام شد. یافته ها تجربیات مادران در مدیریت خطرات بارداری در قالب ۹ زیرگروه و ۳ دسته اصلی طبقه بندی شد: ۱. شدت هیجان های عاطفی شامل حساس نگرانی و یاس، شادی در سایه امیدواری و خوش بینی، شوک و هیجان لحظه ای (بی فعالی و درماندگی) ۲. خوداندیشی شامل: تحلیل فعال راه های کاهش خطر، انکار شناختی؛ نادیده گرفتن خطر ۳. اقدامات مشاهده شده شامل: اقدامات مسئله محور و منطقی، اجتناب و درگیری های ناکارآمد. نتیجه گیری: تجربیات مادران باردار پرخطر در مدیریت خطرات، شامل طیف گسترده ای از احساسات مثبت و منفی، افکار موثر و ناموثر، و رفتارهای مختلف است. همکاری دوسویه بین مادران و ماماها و متخصصان زنان با ارائه مشاوره مدیریت ریسک با کیفیت می تواند به انتخاب راهبردهای موثر مدیریت خطر منجر شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت خطر بارداری ، بارداری پر خطر ، تجربیات مادران ، پژوهش کیفی ، ایران