تبیین الگوهای نوین تامین مالی مدیریت شهری در ایران با استفاده از رویکرد اقتصاد شهری

مدیریت شهری در ایران با چالش های ساختاری متعددی در حوزه تامین مالی مواجه است، از جمله وابستگی شدید به درآمدهای ناپایدار مانند عوارض ساختمانی و فروش تراکم که منجر به کسری بودجه مزمن، نابرابری فضایی و تضعیف پایداری شهری شده است. این پژوهش با رویکردی نظری و تحلیلی به تبیین الگوهای نوین تامین مالی مدیریت شهری در ایران بر پایه رویکرد اقتصاد شهری می پردازد. رویکرد اقتصاد شهری شهر را به عنوان یک سیستم پویای اقتصادی می بیند که بر تخصیص بهینه منابع، کارایی و پایداری مالی تاکید دارد. هدف اصلی شناسایی ابزارهای نوین مالی مانند مشارکت عمومی-خصوصی، اوراق قرضه شهری، اوراق سبز، ابزارهای مبتنی بر ارزش افزوده زمین و فناوری های مالی است تا جایگزینی برای روش های سنتی ارائه شود و پایداری، مالی عدالت اجتماعی و رشد اقتصادی شهری تقویت گردد. در بخش ادبیات تحقیق مفاهیم کلیدی مانند مدیریت شهری، تامین مالی شهری و الگوهای نوین تامین مالی تعریف شده اند. پیشینه پژوهش های داخلی بر کاهش وابستگی به منابع ناپایدار و تنوع بخشی درآمدی تاکید دارد، در حالی که مطالعات بین المللی بر نوآوری های مالی مانند فین تک و مشارکت غیر دولتی تمرکز کرده اند. مبانی نظری بر پایه مجموعه ای از نظریه های کلیدی از جمله ارزش افزوده، زمین، تمرکززدایی مالی و تامین مالی سبز بنا شده است. چارچوب نظری پیشنهادی این نظریه ها را در سه دسته تولید درآمد پایدار، تمرکززدایی و حکمرانی و نوآوری سبز دسته بندی کرده و مدل مفهومی جریان محوری ارائه می دهد که چالش های شهری را به خروجی هایی مانند پایداری مالی و کاهش نابرابری تبدیل می کند. بحث پژوهش نشان می دهد که اجرای این الگوها در ایران نیازمند تحول نهادی، حقوقی و اداری است، با موانعی مانند تورم و تحریم ها. نتیجه گیری تاکید دارد که ادغام رویکرد اقتصاد شهری می تواند نظام مالی شهری را به سمت توسعه پایدار هدایت کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، تامین مالی نوین ، اقتصاد شهری ، پایداری مالی