همگرایی جنگ الکترونیک و جنگ سایبری تحلیل قابلیتهای حمله سایبرالکترومغناطیسی (CEMA) در اخلال ارتباطات دشمن

شبکه های ارتباطی بیسیم ستون فقرات فرماندهی و کنترل در عملیات های مدرن هستند که دسترسی به طیف الکترومغناطیسی را امری حیاتی می سازند. اخلالگرهای ارتباطی سنتی با ایجاد تداخل در این طیف موجب مختل شدن یا تاخیر در زنجیره تصمیم گیری دشمن می شوند. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی به بررسی تحول نوینی در این عرصه می پردازد. همگرایی جنگ الکترونیک و جنگ سایبری در قالب «فعالیت های سایبرالکترومغناطیسی (CEMA)» در این تعریف جدید اخلالگرهای ارتباطی تنها به ایجاد نویز اکتفا نکرده بلکه به عنوان یک پلتفرم برای تزریق بارهای سایبری از طریق کانال های ارتباطی بیسیم به سیستم های رایانه ای دشمن عمل می کنند. این پژوهش استدلال می کند که این همگرایی حمله ای ترکیبی و عمیق تر را ممکن ساخته که در آن اختلال فیزیکی در لینک های ارتباطی با حمله منطقی به نرم افزارها و شبکه های دشمن همراه می شود. درنتیجه CEMA به عنوان یک توانایی راهبردی مرز بین حوزه های فیزیکی و سایبری جنگ را کمرنگ کرده و برتری در طیف الکترومغناطیسی را به شرط ضروری برای موفقیت در تمامی حوزه های نبرد تبدیل می کند.

کلیدواژه ها:

جنگ ، الکترونیک ، جنگ سایبری ، فعالیت سایبرالکترومغناطیسی (CEMA) ، اخلالگر ، ارتباطی ، بار سایبری ، طیف الکترومغناطیسی